ῥυμός
ῥυμός, the pole of a carriage
ῥῡμός, ὁ, (ἐρύω (A))
- pole of a chariot or car, Il. 10.505, 23.393, 24.271, Hdt. 4.69; ἐν πρώτῳ ῥ. at the front end of the pole, Il. 6.40, 16.371; ἀρτήματα ῥρυμοῖς pole-chains, IG 1(2).314.40, cf. 313.21, 22, 28, 2(2).1672.307.
- b three stars in the Bear, the pole of the Wain, Suid.
- 2 log or block of wood for fuel, SIG 975.1, al. (Delos, iii B.C.), IG 11 (2).154 A 18 (ibid., iii B.C.); ξύλα καὶ κληματίδες καὶ ῥυμοὶ τὰ ἱερεῖα ἑψῆσαι ib. 203 A 51 (ibid., iii B.C.); ῥυμὸς εἰς βωμόν ib. 144 A 32 (ibid., iv B.C.); ῥυμοὶ εἰς τοὺς χορούς Inscr.Délos 442 A 186, cf. 189 (ii B.C.).
- II trace, Ael. NA 10.48.
- III trail of a shooting star, Arat. 927.
- IV perh. shelf or row, πρῶτος ῥ., δεύτερος ῥ., etc., IG 2(2).1388.16,19, al., Michel 832.63 (Samos, iv B.C.), etc.; αἱ . . ἐν τῷ πρώτῳ ῥ. φιάλαι Inscr.Délos 442 B 21 (ii B.C.); ἐκ τοῦ πρώτου ῥ. τοῦ ἐκ τῆς κιβωτοῦ φιάλη ἡ περιγενομένη ἀπὸ τοῦ ῥ. τοῦ παραδοθέντος τοῖς ἀνδράσιν ib. 25.
- V a weight at Rhodes, Suid.
- VI = τάξις, ἢ ἐμμέλεια, Hsch. (sed leg. ῥυθμός).
ῥυμός, οῦ (ὁ) [ῡ]
I act. ce qui sert à traîner ou à tirer, particul. ;
1 timon d’une voiture, Il. 10, 505 ; 23, 393 ; 24, 271 ; Hdt. 4, 69 ; Plut. Mar. 27 ||
2 trait d’un attelage, El. N.A. 10, 48 ||
II pass. traînée, trace laissée par une chose, d’où sillon, traînée, queue (de comète) Arat. 927.
Étym. ἐρύω.
ῥυμός, [ῡ], ὁ, das Zugholz, an welchem die Zugtiere den Wagen ziehen, d.i. die Deichsel ; Il. öfter ; auch Her. 4.69 ; Plut. Coriol. 24 ; – der Zugriemen, = ῥυτήρ, Ael. H.A. 10.48 ; – die gezogene Furche, der Streif, Schweif, Arat. 927. – Auch Abschnitt, Abteilung, wie ῥύμη, s. Böckh Staatshaush. II p. 290.
ῥυμός
-οῦ, ὁ
[ἐ-ρύω1.]
The pole of a chariot Il. 5.729, Il. 6.40, Il. 10.505, Il. 16.371, Il. 23.393, Il. 24.271.
ῥυμός (ἐρύω): pole of a chariot, Il. 6.40, Il. 10.505. (Cf. cut No. 42 for the method of attaching the pole; cf. also Nos. 45, 92.)
ῥυμός
ῥῡμός, οῦ, ὁ,
*ῥύω ἐρύω
- the pole of a carriage, Il., Hdt.; ἐν πρώτῳ ῥυμῷ at the end of the pole, Il.