κυρία
κυρία, authority; in Rome, comitia
κυρία2, adult woman (κύριος Β 2), ‘lady of the house’
κῡρί-α, ἡ,
- authority, power, Arist. Mir. 837a5, etc.; possession, control, οἴνου Plb. 6.11A.4; ταμιείου Id. 6.13.1; τοῦ ἐπαποστεῖλαι στρατηγόν Id. 6.15.6; κυρίαν ἔχειν περί τινος Id. 6.14.10.—The form κυρεία is freq. found in Pap. and Inscrr. from i B.C., as BGU 1123.6 (i B.C.), PAmh. 2.95i6 (ii A.D.), and codd., as Plb. 6.11A.4, LXX Da. 11.5, Thd. Da. 4.19, 6.26(7), Ph. 2.52 (v.l.), Ath. 10.440f (v.l.), EM 427.9, and is required by metre in Man. 4.606: contr. from κυριεία (q.v.).
- II fem. of κύριος (q.v.).
κυρία, ας (ἡ) v. κύριος.
κυρία, [ῡ], ἡ, = κυρεία ; τινός, Pol. 6.15.6 ; περί τινος, 6.14.10 ; a.Sp., gew. v.l. von κυρεία.
κυρία
κῡρία, ἡ,
fem. of κύριος signf. b. 1. 2.