κυρεία
κῡρεία, ἡ, contr. from κυριεία (q.v.).
κυρεία, ας (ἡ) [ῡ] pouvoir, autorité : τινός, Pol. 6, 2, 13 ; ou περί τινος, Pol. 6, 14, 10, sur qqe ch.
Étym. κῦρος.
κυρεία, [ῡ], ἡ, die Herrschaft, Gewalt, Sp., οἴνου Ath. X.440f.