αὐτοκρατορικός
αὐτοκρατορικός, of the emperor
αὐτο-κρᾰτορικός, ή, όν,
- of or for the Imperator, ἐσθής D.H. 8.59, cf. Gal. 8.355, BGU 970.23 (ii A. D.), etc. Adv. -κῶς despotically, Plu. Ant. 15.
I
1 imperial
ἐσθής
σφράγισμα
οἰκέται
διατάξεις
2 absoluto
ἐξουσία
3 que depende de su libre voluntad
τὴν αἵρησιν καὶ φυγὴν δεδόσθαι τοῖς ἀνθρώποις αὐτοκρατορικήν
II adv. -ῶς
1 despóticamente
πράττειν αὐ.
2 libremente
αὐ. ἄγειν
αὐτοκρατορικός, ή, όν [ᾰ]
1 de l’empereur, impérial, à Rome, DH. 8, 59 ||
2 indépendant, Clém. 434.
αὐτοκρατορικός, zum Selbstherrscher, Kaiser gehörig, ἀρχή, Kaiserherrschaft, Herodian. 7.10.12 ; ἐσθής Dion.Hal. 8.59, Kleid des Imperators.
• Adv ., wie ein αὐτοκράτωρ, Plut. Anton. 15.
• Adv ., wie ein αὐτοκράτωρ, Plut. Anton. 15.
αὐτοκρατορικός
From αὐτοκράτωρ
- of or for an autocrat: adv. -κῶς, despotically, Plut.