αὐτοκρατής
αὐτοκρατής, ruling by oneself, absolute, autocratic
Could not find αὐτοκρατὲς in Logeion dictionaries.
αὐτοκρατὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of αὐτοκρατής
αὐτο-κρᾰτής, ές,
- ruling by oneself, absolute, independent, νοῦς Anaxag. 12; τύχη Hp. Loc.Hom. 46; φρήν E. Andr. 482 (lyr.); ἀπειθής τε καὶ αὐ. Pl. Ti. 91b; γένεσις οὐδεμία αὐ. ἐστιν Dam. Pr. 394; τὸ αὐ. Plu. An.procr. 2.1026d. Adv. -κρατῶς Lyd. Mag. 1.33.
I
1 que se gobierna por sí mismo, independiente
νοῦς
τύχη
φρήν
ἀπειθής τε καὶ αὐ.
ἅτε καὶ αὐτοκρατεῖς ὄντες
• subst. τὸ αὐ. libre arbitrio, independencia del alma, Plu.2.1026c.
2 espontáneo
γένεσις
II adv. -ῶς con poder supremo
αὐ. τοὺς πολέμους διοικεῖν
αὐτο·κρατής, ής, ές [ᾰ] qui commande par lui-même ou souverainement, maître absolu, en parl. de la fortune, Hpc. 423, 5 ; de l’intelligence, Eur. Andr. 483 ; joint à ἀπειθής, Plat. Tim. 91b ; τὸ αὐτοκρατές, Plut. M. 1026b, volonté indépendante, libre arbitre.
Étym. αὐ. κράτος.
αὐτοκρατής, ές, selbstherrschend, eigenmächtig, φρήν Eur. Andr. 483 ; Plat. Tim. 91b ; Plut. τὸ αὐτ., die Selbstherrschaft, der freie Wille, de an. procr.e Tim. 27.
αὐτοκρατής
κρατέω
- ruling by oneself, absolute, autocratic, Eur., Plat.