βλητικόν
βλητικόν, striking
Could not find βλητικῶν in Logeion dictionaries.
βλητικῶν Noun: neuter genitive plural of βλητικόν
βλητ-ικόν, τό,
- = βλητόν (v. βλητός 2), Thphr. Fr. 178.
- II striking, β. ζῷα, opp. δάκετα (biting), prob. for βλητά in Ael. NA 3.32.
βλητικόν, οῦ (τὸ) c. βλητόν (v. βλητός), Th. (Ath. 314b).
βλητικόν, τό, ein durch einen Wurf (z.B. Stacheln) u. Schlag verwundendes Tier, Theophr. bei Ath. VII.314b neben δάκετον.