βληχάομαι
βληχάομαι, to bleat
βληχ-άομαι, aor. ἐβληχησάμην AP 7.657 (Leon.), Longus 3.13:—
- bleat, of sheep and goats, προβατίων βληχωμένων Ar. Pax 535, Fr. 387.5; βληχώμενοι προβατίων αἰγῶν τε . . μέλη Id. Pl. 293; of infants, τὰ δὲ συγκύψανθʼ ἅμα βληχᾶται Id. V. 570: metaph. of men, c. acc. cogn., πάταγον Porph. Chr. 35; βληχοῖντο (as if from βληχέομαι) is v.l. for βληχῷντο in Theoc. 16.92.
balar
προβατίων βληχωμένων
μήλων χιλιάδες ... βληχῷντο
οἶες
ποίμνιον
τὰ θρέμματα
πρόβατον
• fig. de los miembros del coro imitando anim., Ar.Pl.293
• tb. en sent. irón. c. ac. int.
βληχᾶσθαι καὶ κρώζειν ... τὸν ἔξηχον πάταγον
balar y graznar la horrísona algarabía de hombres y anim. tras la resurrección
•V.
βληχάομαι-ῶμαι (ao. ἐβληχησάμην)
1 bêler, Ar. Pax 535 ; Pl. 293, etc. ||
2 p. ext. pousser des vagissements, Ar. Vesp. 570.
Étym. βληχή.
βληχάομαι, dep. med., blöken, von Schafen, VLL ; Ar. Pax 527, Plut. 293. Vom Geschrei der kleinen Kinder Ar. Vesp. 570. Bei Theocr. 16.92 steht βληχοῖντο, wie von βληχέομαι.
βληχάομαι
From βληχή
- Dep. to bleat, of sheep and goats, Ar.; of infants, Ar.