δακέθυμος
δακέθυμος, heart-eating, heart-vexing
δᾰκέθῡμος, ον,
- heart-eating, heart-vexing, ἱδρώς Simon. 58.5; ἄτη S. Ph. 705 (lyr.).
que muerde el corazón, hiriente, mordaz fig.
ᾧ μὴ δ. ἱδρὼς ἔνδοθεν μόλῃ
ἄτα
λόγος
• neutr. plu. subst.
παῖδες ... δακέθυμά μοι λέγοντες
unos muchachos ... diciéndome palabras hirientes
δακέ·θυμος, ος, ον [ᾰῡ] qui ronge (litt. qui mord) l’âme, Soph. Ph. 705 ; Anacr. 35, 9.
Étym. δάκνω, θυμός.
δακέθυμος, [ῡ], herzbeißend, -kränkend, ἄτη Soph. Phil. 699 : δακέθυμα λέγειν Anacr. 35.9.
δακέθυμος
- heart-eating, heart-vexing, Soph.