δακνάζω
δακνάζω, (mid.) to be afflicted, mournful
δακν-άζω,
- = δάκνω, AP 7.504 (Leon.).
- II metaph. in Pass., to be afflicted, mournful, imper. δακνάζου A. Pers. 571.
morder
ἰουλίδα
• fig. en v. med. afligirse
στένε καὶ δακνάζου
δακνάζω (seul. part. prés.) mordiller, mordre, ronger, Anth. 7, 504 || Moy. (seul. 2 sg. impér. prés. δακνάζου) se ronger le cœur de chagrin, Eschl. Pers. 571.
Étym. δάκνω.
δακνάζω
mid., = δάκνομαι
- Dep.: metaph. to be afflicted, mournful, imperat. δακνάζου Aesch.