Logeion | διαβατός

διαβᾰτ-ός, ή, όν,

to be crossed or passed, fordable, Hdt. 1.75, Th. 2.5, etc.; νῆσον δ. ἐξ ἠπείρου easily got at from the main land, Hdt. 4.195:—Aeol. ζάβατος, Sapph. 158.
- II διάβατον, τό, passage for water, PIand. 52.14 (i A. D.).

1 que se puede atravesar, vadeable de un río, Hdt.1.75, Th.2.5, Pl.Lg.892e, X.An.1.4.18, 2.5.9, I.BI 4.437, AI 5.16, Luc.VH 1.8, Aristid.Or.48.61, D.C.37.2.7, Gr.Nyss.V.Gr.Thaum.35.11, Procop.Pers.2.21.22, Poll.2.200, de otras corrientes de agua, Hdt.1.191, Dam.Isid.131, del mar, Arr.An.7.7.3.

2 que se puede alcanzar, al que se puede cruzar a pie νῆσον ... διαβατὸν ἐκ τῆς ἠπείρου Hdt.4.195, νῆσος γεφύρᾳ διαβατὸς ἐξ αὐτῆς Paus.5.24.8.

διαβατός, ή ou ός, όν [βᾰ]

1 qu’on peut passer ou traverser (fleuve, etc.) Hdt. 1, 75 ; Thc. 2, 5 ; Xén. An. 1, 4, 18 ; Plat. Leg. 892e ||

2 qu’on peut facilement atteindre en traversant : νῆσος διαβατὸς ἐκ τῆς ἠπείρου, Hdt. 4, 195, île facilement abordable en venant de la terre ferme ||

➳ Fém. -ή, seul. au premier sens; -ός, au deuxième. — Éol. ζάβατος, Sapph.

Étym. vb. de διαβαίνω.

διαβατός -ή -όν Aeol. ζάβατος [διαβαίνω] doorwaadbaar, bereikbaar: δ. ἐκ τῆς ἠπείρου vanaf het vasteland bereikbaar Hdt. 4.195.1.

διαβατός, zu passieren, Her. 4.195 u. Folgde.

διαβατός verb. adj. of διαβαίνω,

to be crossed or passed, fordable, Hdt., etc.; νῆσον δ. ἐξ ἠπείρου easily got at from the main land, Hdt.

Menu

Word wheel

διαβατός

Saved

Recent