διαβιωτέον
διαβιωτέον, one must spend one’s life
διαβῐ-ωτέον,
- one must spend oneʼs life, δ. παίζοντα Pl. Lg. 803e.
hay que pasar la vida
παίζοντά ἐστιν δ. τινὰς δὴ παιδιάς
διαβιωτέον, vb. du préc. Plat. Leg. 803e.