δυσαπάλειπτος
δυσαπάλειπτος, hard to wipe out
δῠσαπ-άλειπτος [ᾰλ], ον,
- hard to wipe out, Sch. S. Tr. 682.
difícil de borrar
glos. a δύσνιπτος
• fig. difícil de borrar, de olvidar
τὸ ... λυπῆσαν ... δυσαπάλειπτον
δυσαπάλειπτος, schwer wegzutilgen, Schol. Soph. Tr. 696.