δυσαποβίβαστος
δῠσαπο-βίβαστος [ῐ], v.l. for δυσυπο-, Gal. 6.535.
difícil de expulsar
δυσ·αποβίβαστος, ος, ον [ῠᾰῐ] difficile à rejeter, Gal. 6, 327.
Étym. δ. ἀποβιβάζω.
δυσαποβίβαστος, schwer herunterzubringen, abzuwerfen, Galen.