δυσαπαλλακτία
δυσαπαλλακτία, the quality of being difficult to get rid of, persistency
δῠσαπ-αλλακτία, ἡ,
- the quality of being difficult to get rid of, persistency, Pl. Phlb. 46c.
dificultad en ser eliminado, persistencia
πικρῷ γλυκὺ μεμειγμένον, μετὰ δυσαπαλλακτίας παρόν, ἀγανάκτησιν ποιεῖ
mezclado lo dulce con lo amargo, al ser difícil de eliminar, produce desazón
δυσαπαλλακτία, ας (ἡ) [ῠᾰπ] difficulté de s’affranchir de qqe ch. Plat. Phil. 46c, conj. -αξία.
Étym. δυσαπάλλακτος.
δυσαπαλλακτία, ἡ, Schwierigkeit von etwas loszukommen, Plat. Phil. 46c ; vgl. δυσαπαλλαξία.