δυσαντίλεκτος
δυσαντίλεκτος, hard to gainsay
δῠσαντί-λεκτος, ον,
- hard to gainsay, D.H. 5.18: metaph., ἐπιθυμία J. AJ 18.9.5.
difícil de contradecir
τεκμήριον
ἐπιθυμία
δυσ·αντίλεκτος, ος, ον [ῠῐ]
1 difficile à contredire, DH. 5, 18 ; 7, 70 ||
2 difficile à contrarier, à qui ou à quoi l’on résiste difficilement, Jos. A.J. 18, 9, 5.
Étym. δ. ἀντιλέγω.
δυσαντίλεκτος, schwer zu widerlegen ; τεκμήριον, μαρτυρία, Dion.Hal. 5.18, 7.70 ; ἐπιθυμία, schwer zu widerstehen, Jos.