δυσαπόδεικτος
δυσαπόδεικτος, hard to demonstrate
δῠσαπό-δεικτος, ον,
- hard to demonstrate, Pl. R. 488a.
difícil de demostrar
λόγος
δυσ·απόδεικτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à démontrer, Plat. Rsp. 487e.
Étym. δ. ἀποδείκνυμι.
δυσαπόδεικτος, schwer zu beweisen, Plat. Rep. VI.487e.
δυσαπόδεικτος
δυσ-απόδεικτος, ον
ἀποδείκνυμι
- hard to demonstrate, Plat.