δυσαντίρρητος
δυσαντίρρητος, hard to contradict
δῠσαντί-ρρητος, ον, = foreg.,
- gloss on ἐχυρόν, Hsch., EM 406.7. Adv. δῠσαντιρρή-τως Plb. 9.31.7.
1 irrefutable, firme
glos. a ἐχυρός
2 adv. -ως de manera irrefutable
εἰρηκέναι
δυσαντίρρητος, schwer zu widerlegen, schwer zu widerstehen, VLL
• Adv ., Pol. 9.31.7.
• Adv ., Pol. 9.31.7.