ζώννυμι
ζώννυμι, to gird
Could not find ζώσει in Logeion dictionaries.
ζώσει Verb: aorist active subjunctive 3rd singular, Verb: future middle indicative 2nd singular, Verb: future active indicative 3rd singular of ζώννυμι
ζώσει Noun: feminine nominative dual, Noun: feminine vocative dual, Noun: feminine accusative dual, Noun: feminine dative singular of ζῶσις
ζώννῡμι (ὑπο-ζωνύναι IG 1(2).73.9), (παρα-) Pl. R. 553c; ζωννύω Hp. Mul. 1.68: impf. ἐζώννυον Ev.Jo. 21.18: fut. ζώσω LXX Ex. 29.9, Ev.Jo. l.c.: aor. 1 ἔζωσα Od. 18.76, Hp. Art. 14: pf. ἔζωκα Paus. 8.40.2, (δι-) D.H. 2.5:—Med. (v. infr. II):—Pass., aor. 1 ἐζώσθην (δι-) Thphr. Sign. 22: pf. ἔζωμαι (δι-) Th. 1.6 ap. Phot., Suid. s.v. σέσωται, 3 sg. ἔζωται (δι-) IG 2(2).1491.36, (ὑπ-) ib. 1621.68, ἔζωσται Hp. Art. l.c.; also in med. sense (v. infr.): rare in Att., even in compds.:—
- gird, esp. gird round the loins for a pugilistic conflict (v. infr.), ἄγον ζώσαντες ἀνάγκῃ Od. 18.76 (here only Act. in Hom.); ζῶσέ [μιν] . . Ἀθήνη Hes. Op. 72; ζ. τινά hug him in wrestling, Paus. 8.40.2; ζ. γαῖαν, of Ocean, AP 9.778 (Phil.); ζ. νῆα ὅπλῳ,= ὑποζώννυμι II, A.R. 1.368: c. dupl. acc., ζ. τινὰ ζώνην LXX Le. 8.7, cf. 1 Ki. 17.39.
- II Med., ζώννῠμαι, gird oneself, esp. of athletes. γυμνός, ζωννυμένων τῶν πρὶν ἐνὶ σταδίῳ IG 7.52.6 (Megara, iv B.C.); τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα Il. 23.685, cf. 710; ζώννυνταί τε νέοι καὶ ἐπεντύνονται ἄεθλα Od. 24.89; Ὀδυσσεὺς ζώσατο μὲν ῥάκεσιν περὶ μήδεα 18.67, cf. Parth. 10.2.
- 2 generally, gird up oneʼs loins for battle, ζώννυσθαι ἄνωγεν Ἀργείους Il. 11.15; ζώννυσθαι [ζωστῆρι] 10.78: c. acc., ὅθι ζωννύσκετο μίτρην 5.857 (vulg.); ζώσατο δὲ ζώνην 14.181 (vulg.); χαλκὸν ζώννυσθαι 23.130; ἐς γόνυ μέχρι χιτῶνα ζώννυσθαι Call. Dian. 12; χιτῶνα εἰς μηρὸν ἔζωστο Plu. Ant. 4; for labour, Hes. Op. 345; ἐπὶ βουσίν A.R. 1.426, etc.; ζώννυσθαι τὰς κοιλίας ζώναις Theopomp.Hist. 39a.
- III Pass., to be fixed by means of girths, LXX 1 Ma. 6.37.
- 2 to be formed in belts or seams, καδμεία ἐζωσμένη (ἐξωσμ- codd.) prob. in Ps.-Democr.Alch. p.45 B. (cf. ζωνῖτις). (ζω (ς)- from I.-E. yōs-, cf. Lith. júosti ‘to gird’, júostas, Avest. yāsta-,= ζωστός ‘girt’.)
ζώννυμι (f. ζώσω, ao. ἔζωσα, pf. ἔζωκα ; pass. ao. ἐζώσθην, pf. ἔζωμαι, mieux que ἔζωσμαι, pl. q. pf. ἐζώσμην) ceindre, particul. pour le combat, Od. 18, 75 ; pour une marche, NT. Joh. 21, 18 ; ζ. τινά τι, Spt. Lev. 817 ; 1 Reg. 17, 39, ceindre qqn de qqe ch. (d’une ceinture, etc.); fig. ζ. γαῖαν, Anth. 9, 778, ceindre la terre, en parl. de l’Océan ||
Moy. plus us. ζώννυμαι [ῠ] (f. ζώσομαι, ao. ἐζωσάμην)
1 se ceindre pour le combat ou pour la marche, Il. 23, 685, etc. ; Od. 24, 89 ; ζωστῆρι, Il. 10, 78, de son baudrier ; τὰς κοιλίας ζώναις, Thpp. (Ath. 443b) s’entourer le ventre d’une ceinture ||
2 ceindre pour soi : ζώνην, Il. 14, 181 ; μίτρην, Il. 5, 857, ceindre une ceinture ; χαλκόν, Il. 23, 130, ceindre son épée ; χιτῶνα, Call. Dian. 12 ; Plut. Ant. 4, s’envelopper d’une tunique ||
➳ Act. fut. réc. ζώσω, Spt. Ex. 29, 9 ; NT. Joh. 21, 18. Ao. ἔζωσα, A. Rh. 1, 368 ; Spt. Ezech. 16, 10 ; épq. ζῶσα, Hés. Th. 573. Pf. réc. ἔζωκα, Anth. 9, 778 ; Paus. 8, 40. Pass. moy. impf. poét. ζωννύμην, Il. 10, 78 ; 2 sg. ἐζώννυσο, Nonn. Jo. 21, 18. Impf. itér. 3 sg. ζωννύσκετο, Il. 5, 857. Fut. réc. ζώσομαι, Théon Prog. 124, 2. Ao. ἐζωσάμην, Col. 207 ; épq. ζωσάμην, Il. 14, 181 ; Od. 18, 67 ; Hés. O. 345. Pf. pass. ion. ἔζωσμαι, Hpc. 4, 134 Littré ; dans les inscr. att. ἔζωμαι (non ἔζωσμαι) seul. dans les composés : 3 sg. ὑπέζωται, CIA. 2, 802, b, 27, c, 7 (349 av. J.-C.); διέζωται et part. fém. διεζωμέναι, CIA. 2, 736, b, 19, 16 (307 av. J.-C.); v. Meisterh. p. 148, § 69, 3.
Étym. R. indo-europ. *ieh₃s-, ceindre ; cf. lituanien juosti, avestique yāsta- = ζωστός.
1. act. omgorden,
2. med. (zich) een riem omdoen, zijn kleren vastmaken (voor veldtocht, oorlog, worstelen):
ζώννυμι, [ῡ], (ep. impf. ζωννύσκετο, Il. 8.857 ; aor. pass. ζωσθείς, Nonn.; praes. auch ζωννύουσι, Strab. XI.530, NT u. Sp.), gürten, bes. zum Kampfe, δρηστῆρες ἄγον ζώσαντες ἀνάγκῃ Od. 18.75 ; sonst im med. bei Hom., ζῶσαι, gürte dich zum Kampfe, Od. 18.30 ; ζώννυνταί τε νέοι καὶ ἐπεντύνονται ἄεθλα 24.88 ; oft geradezu = sich zur Schlacht rüsten, wie Paus. 9.17.3 bemerkt : τὸ ἐνδῦναι τὰ ὅπλα ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ ζώσασθαι ; ζώσατο μὲν ῥάκεσι περὶ μήδεα Od. 18.66 ; ζωστῆρι Il. 10.77 ; mit dem acc., ζώνην, μίτρην, χαλκὸν ζώννυσθαι, sich den Leibgurt, das Schwert ungürten, 5.857, 14.181, 23.130 ; einzeln bei Sp., ζώννυνται τὰς κοιλίας ζώναις, sie gürten sich den Bauch, Ath. X.443b ; ἔζωστο χιτῶνα εἰς μηρόν Plut. Ant. 4.
ζώννυμι
Nom. pl. masc. aor. pple. ζώσαντες Od. 18.76.
App. as 3 pl. pres. subj. mid. ζώννυνται Od. 24.89.
3 sing. pa. iterative ζωννύσκετο Il. 5.857.
3 sing. aor. ζώσατο Il. 14.181: Od. 18.67.
Imp. ζῶσαι Od. 18.30.
Nom. dual masc. pple. ζωσαμένω Il. 23.685, 710.
- 1
To gird up (a person) for action Od. 18.76.
- 2
In mid.
- a
To gird oneself: ζώσατο ζώνῃ Il. 14.181 (v.l. ζώνην
, put on her . . .). - b
To gird oneself up for action: ζώννυσθαι ἄνωγεν Il. 11.15. Cf. Il. 5.857, Il. 10.78, Il. 23.685, 710: Od. 18.30, 67, Od. 24.89.
With acc. of what is girded on: κέλευσε χαλκὸν ζώννυσθαι Il. 23.130 (cf. v.l. under a and μίτρην
, v.l. for μίτρῃ Il. 5.857).
- a
- 1
ζώννυμι med.
- 1gird up (oneʼs dress) ἀλλὰ ζωσᾰμένα τε πέπλον ὠκέως ὑμνήσω (a chorus of girls speaks) Παρθ. 2. 6.
ζώννυμι , aor. part. ζώσαντες, mid. pres. subj. ζώννῡνται, ipf. ζώνυτο, iter. ζωννύσκετο, aor. ζώσατο, imp. ζῶσαι, part. ζωσαμένω: act., gird another, Od. 18.76, mid.; gird oneself, gird on, w. acc. or dat. of the belt used, Il. 5.857, Il. 10.78; abs., Il. 11.15, Od. 18.30.
ζώννυμι
- Ito gird, esp. to gird round the loins for a pugilistic conflict, Od., Hes.; ζ. γαῖαν, of Ocean, Anth.
- IIMid. ζώννῦμαι, to gird oneself, gird up oneʼs loins, of wrestlers and pugilists, who in early times wore a linen cloth (ζῶμα, διάζωμα) round their loins.
- 2generally, to gird up oneʼs loins, prepare for battle, Il.; also c. acc., ζωννύσκετο μίτρην girded on his belt, Il.; χαλκὸν ζ. to gird on oneʼs sword, Il.