θάλλω

θάλλω, Hes. Op. 173, h.Cer. 402, etc.: aor.1 ἔθηλα (ἀν-) Ael. NA 2.25, 9.21: aor. 2 θάλε h.Hom. 19.33; ἀν-έθαλον LXX Wi. 4.4, Ep.Phil. 4.10: pf. τέθηλα, in Hom. only part. in pres. sense τεθηλώς, Ep. fem. τεθᾰλυῖα, and 3 sg. plpf. τεθήλει Od. 5.69; 3 sg. ind. τέθηλε Hes. Op. 227, Emp. 77, S. Ph. 259; Aeol. and Dor. τέθᾱλα Sapph. 96.12 L.-P., Pi. Fr. 129.5, B. 9.40, IG 3.171; subj. τεθήλῃ Epigr. ap. Pl. Phdr. 264d; inf. τεθηλέναι Id. Cra. 414a; part. τεθᾱλώς prob. in A. Supp. 107 (lyr.):—Pass., fut. θᾰλήσομαι (ἀνα-) AP 7.281 (Heraclid.): (cf. θηλέω):—

• sprout, grow, thrive, esp. of fruit-trees, ἐρινεὸς . . φύλλοισι τεθηλώς Od. 12.103; τεθήλει δὲ σταφυλῇσι, of a vine, 5.69; ἄνθεσι γαῖα θάλλει h.Cer. l.c.; < δένδρεα> τέθηλε καρπῶν ἀφθονίῃσι Emp. 77; ὦ χρυσέᾳ κόμᾳ θάλλων Λοξία Pi. I. 7(6).49; πώγωνι θάλλων S. Ichn. 358: abs., καρπὸν τρὶς ἔτεος θάλλοντα Hes. Op. 173; θάλλει κατʼ ἦμαρ αἰεὶ νάρκισσος S. OC 681 (lyr.), etc.: freq. in pf. part., as Adj., luxuriant, τεθαλυῖά τʼ ὀπώρη Od. 11.192; τεθαλυῖά τʼ ἀλωή 6.293: also, c. acc. cogn., οὐ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος the place grew no trees, Pi. O. 3.23, cf. AP 9.78 (s.v.l., Leon.); ἐν φύλλοισι θαλλούσης βίον ξανθῆς ἐλαίας (Dind. ἴσον) A. Pers. 616; simply, bloom, Thphr. HP 1.1.2; but of σίκυοι, etc., ἡ ἀπὸ τοῦ ὕδατος ἀτμὶς οἷον θάλλοντας παρέχει Id. CP 5.6.5.
• • • • b of other natural objects, τεθαλυῖά τʼ ἐέρση copious dew, Od. 13.245; ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ rich with fat, Il. 9.208, cf. Od. 13.410; εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ at a sumptuous feast, 11.415.
    • 2 of persons, states or conditions, bloom, θ. ἁπαλὸν χρόα Archil. 100; thrive, flourish, Εἰρήνη τεθαλυῖα Hes. Th. 902; θάλλοισα εὐδαιμονία, ἀρετά, Pi. P. 7.19, I. 5(4).17; πατρὸς θάλλοντος S. Ant. 703, cf. Ph. 420, etc.; ζῶν καὶ θάλλων alive and prosperous, Id. Tr. 235; ζῇ καὶ θάλλει [ἡ παίδευσις] Antipho Soph. 60; θάλε πόθος h.Hom. 19.33; Ἔρως ἐπὶ Χαλκιδέων θάλλει πόλεσιν Carm.Pop. 44; Ἔρως τότε μὲν θ. τε καὶ ζῇ, ὅταν εὐπορήσῃ, τότε δὲ ἀποθνῄσκει Pl. Smp. 203e; θ. καὶ εὐδαιμονεῖ χώρα καὶ πόλις Id. Lg. 945d: c. dat. modi, θάλλουσιν δʼ ἀγαθοῖσι Hes. Op. 236; ἀγλαΐῃ τεθαλυῖαι [δμῳαί] Id. Sc. 276; τοῖσι (sc. ἀνδράσι) τέθηλε πόλις Id. Op. 227; πόλις ἐλευθερίᾳ τεθαλυῖα Simon. 102; θ. ἀρεταῖς Pi. O. 9.16; ἐλπίδι B. 9.40; εὐγενεῖ τέκνων σπορᾷ S. Ant. 1164; παρρησίᾳ E. Hipp. 422; δαίμων ἀφθίτῳ θ. βίῳ Critias 25.17D.; θ. ἐπὶ γυμνάδος ἔργοις Epigr.Gr. 233 (Chios).
    • 3 of disease and the like, in bad sense, to be fresh, active, ἡ δʼ ἐμὴ νόσος ἀεὶ τέθηλε S. Ph. 259; πήματα . . ἀεὶ θάλλοντα μᾶλλον ἢ καταφθίνοντα waxing, Id. El. 260; ἔρις θάλλει E. Ph. 812 (lyr.): c. dat., ἀφροσύναις θάλλουσʼ Ὕβρις B. 14.58.
    • • b τοῖσι αὐτοῖσιν ὅ τε σπλὴν θάλλει καὶ τὸ σῶμα φθίνει the spleen becomes swollen, Hp. Loc.Hom. 24; also τεθηλός (in neutral sense) of the liver, Id. VM 22.

θάλλω, aor. ἔθαλον, H.h. 18.33, perf. τέθηλα, mit Präsensbdtg, dor. τέθᾱλα, wovon Hom. die Partizipia τεθηλώς u. τεθαλυῖα braucht, plusqpf. ἐτεθήλει, grünen, sprossen, blühen, und dah. Ueberfluß woran haben, wovon strotzen ; ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσιν Od. 5.69 ; ἐρινεὸς φύλλοις 12.103, vgl. Il. 9.208 ; das partic. häufig absol., schwellend, üppig, reichlich, τεθαλυῖα ὀπώρη, ἀλωή, εἰλαπίνη, ἀλοιφή, ἐέρση, Od.; θάλλει κατʼ ἦμαρ αἰεὶ νάρκισσος, sproßt reichlich hervor, Soph. O.C. 687 ; αὐτό γε τὸ θάλλειν τὴν αὔξην μοι δοκεῖ ἀπεικάζειν τῶν νέων Plat. Crat. 414a ; transit., hervorsprossen lassen, οὐ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος Pind. Ol. 3.24, vgl. Aesch. τῆς τʼ αἰὲν ἐν φύλλοισι θαλλούσης βίον ξανθῆς ἐλαίας καρπός, Nahrungsmittel, Leben sprossend, Pers. 608. – Häufig übertr., blühen und grünen, gedeihen, von Menschen, Städten u. Völkern, τοῖσι τέθηλε πόλις Hes. O. 231 ; ἀρεταῖς Pind. Ol. 9.18, vgl. P. 4.65 ; ἀρετὴ θάλλει I. 4.19 ; συμπόσιον 5.1 ; εὐδαιμονία P. 7.21 ; ἔνθεν ἀεξόμενον ζώφυτον αἷμα βροτοῖσι θάλλει Aesch. Suppl. 837 ; πατρὸς θάλλοντος, während der Vater lebt u. glücklich ist, Soph. Ant. 699, vgl. ἔλειπον ἰσχύοντά τε καὶ ζῶντα καὶ θάλλοντα Trach. 234, wie μέγα θάλλοντές εἰσι νῦν ἐν Ἀργείων στρατῷ Phil. 418 ; Κρέων θάλλων εὐγενεῖ τέκνων σπορᾷ Ant. 1149 ; auch Plat. vrbdt τότε μὲν θάλλει καὶ ζῇ, Symp. 203e ; ἡ πᾶσα οὕτω θάλλει τε καὶ εὐδαιμονεῖ χώρα Legg. XII.945d ; Xen. stellt dem μετὰ λήθης ἄτιμοι κεῖνται gegenüber μετὰ μνήμης τὸν ἀεὶ χρόνον ὑμνούμενοι θάλλουσι Mem. 2.1.33. – Aber auch von schlimmen Dingen, wie von der Krankheit Soph. ἡ δʼ ἐμὴ νόσος ἀεὶ τέθηλε κἀπὶ μεῖζον ἔρχεται, Phil. 259 ; so πήματα ἀεὶ θάλλοντα, den καταφθίνοντα entgeggstzt, El. 252 ; δυσδαίμων ἔρις θάλλει Eur. Phoen. 819. – Verwandt mit θηλέω, θῆλυς.

†θάλλω

Pf. pple. τεθηλώς Od. 12.103.

Fem. τεθαλυῖα, -ης Il. 9.208: Od. 6.293, Od. 11.192, 415, Od. 13.245, 410.

3 sing. plupf. τεθήλει Od. 5.69.

• • 1

    Of vegetation, to grow profusely, flourish, be luxuriant: ἡμερὶς τεθήλει σταφυλῇσιν (flourished with its. . .) Od. 5.69.

  • 2

    In pf. pple.

  • • a

      Growing profusely, flourishing, luxuriant: ἐρινεὸς φύλλοισι τεθηλώς Od. 12.103.

      Sim. of a garden, etc.: τέμενος τεθαλυῖά τʼ ἀλωή Od. 6.293.

      Of autumn (the season of mellow fruitfulness) Od. 11.192.

    • b

      Of the fat or lard of swine, rich Od. 13.410.

      Sim.: συὸς ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ (rich with . . .) Il. 9.208.

    • c

      Of dew, copious Od. 13.245.

    • d

      Of a feast, sumptuous, affording good cheer Od. 11.415.

θάλλω (θάλλει, -οντι; -ων, -οντος, -οντες, -οντας; -οισα, -οισαν: impf. ἔθαλλεν: aor. θά̄λησε(ν); pf. τέθᾱλεν, τεθᾱλότα.)

• • a flourish, blossom ἔντι<δὲ καὶ> θάλλοντος ἐκ κισσοῦ στεφάνων Διο[νύσου] Θρ. 3. 3.
  • b causal, make to produce οὐ καλὰ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος O. 3.23
  • c met., flourish, prosper ὄγδοον θάλλει μέρος Ἀρκεσίλας P. 4.65 παρμονίμαν θάλλοισαν εὐδαιμονίαν P. 7.21 νιν θῆκε δέσποιναν χθονὸς ῥίζαν ἀπείρου τρίταν εὐήρατον θάλλοισαν οἰκεῖν (θάλλοισαν with δέσποιναν, Σ; with ῥίζαν edd.) P. 9.8 οὐχ ὁμῶς πάντα χρόνον θάλλων ὁμιλεῖ (sc. ὄλβος) I. 3.6 τὶν δʼ ἐν Ἰσθμῷ διπλόα θάλλοισʼ ἀρετά I. 5.17 θάλλοντος ἀνδρῶν ὡς ὅτε συμποσίου δεύτερον κρατῆρα Μοισαίων μελέων κίρναμεν I. 6.1 παρὰ δέ σφισιν εὐανθὴς πᾶς τέθαλεν ὄλβος Θρ. 7. 7. c. dat., θάλλει δʼ ἀρεταῖσιν (sc. ἡ Ὀποῦς) O. 9.16 εὑρίσκων τὰ μέσα μακροτέρῳ ὄλβῳ τεθαλότα P. 11.53 Ὀρσοτριαίνα ἵνʼ ἐν ἀγῶνι βαρυκτύπου θάλησε Κορινθίοις σελίνοις (sc. Καλλικλέης) N. 4.88 νικαφορίαις γὰρ ὅσαις ἱπποτρόφον ἄστυ τὸ Προίτοιο θάλησεν Κορίνθου τʼ ἐν μυχοῖς N. 10.42 (ἀρετὰς) αἷσι Κλεωνυμίδαι θάλλοντες αἰεὶ σὺν θεῷ θνατὸν διέρχονται βιότου τέλος I. 4.4 ἄμμι δʼ, ὦ χρυσέᾳ κόμᾳ θάλλων, πόρε, Λοξία with luxuriant golden hair I. 7.49 τὸ δʼ εὐβουλίᾳ τε καὶ αἰδοῖ ἐγκείμενον αἰεὶ θάλλει μαλακαῖς εὐδίαις Pae. 2.52 Αἰολάδα σταθμὸν ὑμνήσω στεφάνοισι θάλλοισα παρθένιον κάρα a chorus of girls sings Παρθ. 2. 11. κατὰ μὲν φίλα τέκνʼ ἔπεφνεν θάλλοντας ἥβᾳ (Boeckh: θάλλοντα codd.) fr. 171.
  • d frag. ]θαλλο[ν]τι[ Πα. 13. a. 10.

θάλλω , perf. part. τεθηλώς, τεθαλυῖα, plup. τεθήλει: swell, teem, bloom; σταφυλῇσιν, Od. 5.69; φύλλοισι, Od. 12.103; ἀλοιφῇ, Il. 9.208; freq. the part. as adj. w. ἀλωή, ὀπώρη, ἐέρση, etc. Cf. θαλερός.

θάλλω

• • • 1to bloom, abound, to be luxuriant, of fruit-trees, Od., Soph., etc.; often in part. perf. τεθηλώς, Epic fem. τεθαλυῖα, as adj., luxuriant, exuberant, Od.; c. acc. cogn., οὐ δένδρεʼ ἔθαλλεν χῶρος the place grew no trees, θαλλούσης βίον ἐλαίας Aesch.
    • • bof other natural objects, τεθαλυῖα ἐέρση the fresh or copious dew, Od.; τεθαλυῖα ἀλοιφῆι rich with fat, Il.; εἰλαπίνηι τεθαλυίηι at a sumptuous feast, Il.
    • 2of men, to bloom, flourish, Hes., Soph., etc.
    • 3in bad sense, to be active, νόσος ἀεὶ τέθηλε Soph.; πήματα ἀεὶ θάλλοντα Soph.