θειάζω
θειάζω, to practice divinations
Could not find θειαζόντων in Logeion dictionaries.
θειαζόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of θειάζω
θει-άζω, (θεῖος A)
- to be inspired, frenzied, ὁπόσοι αὐτοὺς θειάσαντες ἐπήλπισαν as many as made them hope by divinations, Th. 8.1; θ. καὶ θεοφορεῖται is divinely inspired, Ph. 1.479; ὁπόσοι τελεταῖς ἐθείαζον obtained inspiration through ritual, Philostr. Her. 5.3.
- 2 prophesy, ὅτι στρατοπεδεύσοιτο D.C. Fr. 57.48:—Pass., [λόγος] ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐθειάσθη Arr. An. 7.18.6; λόγιον ὑπὸ τοῦ ὁμίλου θειασθέν D.C. 62.18.
- II worship as divine, Id. 59.27; Πυθαγόραν καὶ Πλάτωνα Dam. Isid. 36:—Pass., Max.Tyr. 8.9.
θειάζω :
I être inspiré des dieux, d’où prophétiser, Thc. 8, 1 ; au pass. être annoncé par des oracles, Arr. An. 7, 18, 12 ||
II inspirer, Philstr. 704 ||
III honorer comme un dieu, c. à d. :
1 mettre au rang des dieux, Clém. 492 ||
2 rendre des honneurs divins, DC. 59, 27 (θεῖος 2).
θειάζω, göttlich machen, vergöttern, Sp., wie Clem.Alex.; göttlich verehren, DC. 59.27. – Begeistern u. in göttlicher Begeisterung prophezeien, ὠργίζοντο τοῖς χρησμολόγοις καὶ μάντεσι, καὶ ὁπόσοι τι τότε αὐτοὺς θειάσαντες ἐπήλπισαν Thuc. 8.1 (vgl. auch θειασμός), wie ἐθειάσθη Arr. An. 7.18.12 ; a.Sp.
θειάζω,
fut. -σω
θεῖος
- to practice divinations, Thuc.