θειάζω
θειάζω, to practice divinations
θει-άζω, (θεῖος A)
- to be inspired, frenzied, ὁπόσοι αὐτοὺς θειάσαντες ἐπήλπισαν as many as made them hope by divinations, Th. 8.1; θ. καὶ θεοφορεῖται is divinely inspired, Ph. 1.479; ὁπόσοι τελεταῖς ἐθείαζον obtained inspiration through ritual, Philostr. Her. 5.3.
- 2 prophesy, ὅτι στρατοπεδεύσοιτο D.C. Fr. 57.48:—Pass., [λόγος] ἐπὶ τῇ τελευτῇ τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐθειάσθη Arr. An. 7.18.6; λόγιον ὑπὸ τοῦ ὁμίλου θειασθέν D.C. 62.18.
- II worship as divine, Id. 59.27; Πυθαγόραν καὶ Πλάτωνα Dam. Isid. 36:—Pass., Max.Tyr. 8.9.
θειάζω :
I être inspiré des dieux, d’où prophétiser, Thc. 8, 1 ; au pass. être annoncé par des oracles, Arr. An. 7, 18, 12 ||
II inspirer, Philstr. 704 ||
III honorer comme un dieu, c. à d. :
1 mettre au rang des dieux, Clém. 492 ||
2 rendre des honneurs divins, DC. 59, 27 (θεῖος 2).
θειάζω, göttlich machen, vergöttern, Sp., wie Clem.Alex.; göttlich verehren, DC. 59.27. – Begeistern u. in göttlicher Begeisterung prophezeien, ὠργίζοντο τοῖς χρησμολόγοις καὶ μάντεσι, καὶ ὁπόσοι τι τότε αὐτοὺς θειάσαντες ἐπήλπισαν Thuc. 8.1 (vgl. auch θειασμός), wie ἐθειάσθη Arr. An. 7.18.12 ; a.Sp.
θειάζω,
fut. -σω
θεῖος
- to practice divinations, Thuc.