θειασμός

θει-ασμός, ὁ,

• superstition, ἄγαν θειασμῷ προσκείμενος, of Nicias, Th. 7.50.
• • II inspiration, frenzy, θειασμοῖς κάτοχοι γυναῖκες D.H. 7.68; θειασμοῦ [ἐπιρρήματα], such as εὐοἵ, D.T. 642.17.

θειασμός, ὁ, Begeisterung, Prophezeiung in der Begeisterung, Sp., wie Dion.Hal. 7.68. Bes. Aberglaube ; vom Nicias heißt es, er sei ἄγαν θειασμῷ προσκείμενος, Thuc. 7.50 ; vgl. Plut. Herod.malign. 2, Nic. 4.

θειασμός, οῦ,

• practice of divination, Thuc.