κατασβέννυμι
κατασβέννυμι, to put out, quench
Could not find κατασβεσθὲν in Logeion dictionaries.
κατασβεσθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of κατασβέννυμι
κατα-σβέννῡμι or κατασβεννύω, Ion. aor. inf. -σβῶσαι Herod. 5.39:—
- put out, quench, κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ Il. 21.381, cf. 16.293 (tm.), E. Or. 697, etc.: metaph., ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; who shall dry it up? A. Ag. 958, cf. Th. 584; κ. βοήν, ἔριν, quell noise, strife, S. Aj. 1149, OC 422; ἀνομίαν Critias 25.40 D.; τὰς ἡδονάς Pl. Lg. 838b; τὴν δυσχέρειαν Id. Prt. 334c; τὴν ταραχήν X. Cyr. 5.3.55; χολήν Herod. l.c.; κ. τὰ τραύματα heal them, Luc. DMar. 11.1.
- II Pass., fut. -σβήσομαι (v. infr.), with aor. 2 and pf. Act., go out, be quenched, καιόμενον τὸν χρυσὸν κατασβῆναι (aor. 2) Hdt. 4.5; κατασβεσθῆναι τὴν πυρήν Id. 1.87; ὁ κάνθαρος (i. e. the Sun) -σβήσεται PMag.Leid.V. 2.18: metaph., κλαυμάτων πηγαὶ . . κατεσβήκασι A. Ag. 888; of tumours, κατέσβη Hp. Epid. 1.1; κατασβεννύμενος, of passion, Pl. R. 411c; κατασβεσθεὶς ταῖς ἐλπίσιν Plu. Superst. 2.168f; of the wind, Id. Tim. 19.
κατα·σβέννυμι, f. -σβέσω :
1 tr. éteindre : πῦρ, Il. 21, 381, etc. ; Eur. Or. 696 ; Ar. Lys. 375, du feu ; fig. θάλασσαν, Eschl. Ag. 958, dessécher la mer ; βοήν, Soph. Aj. 1149 ; ταραχήν, Xén. Cyr. 5, 3, 55, étouffer un cri, faire cesser une querelle, un tumulte ; τραύματα, Luc. D. mar. 11, 1, guérir des blessures ||
2 intr. (à l’ao. 2 κατέσβην, au pf. κατέσβηκα, et au pass.) s’éteindre, Hdt. 1, 87 ; 4, 5 ; p. anal. en parl. d’une source qui tarit, Eschl. Ag. 888 ; d’inflammation sur un organe, Hpc. 938e ; fig. en parl. de la passion, Plat. Rsp. 411c, etc.
1. act. met acc. blussen, doven:
2. med.-pass. intrans., met stamaor. en perf.
κατασβέννυμι, [ῡ], (σβέννυμι), auslöschen ; κατέσβεσε θεσπιδαὲς πῦρ Il. 21.381, öfter in tmesi ; erschöpfen, austrocknen, θάλασσαν Aesch. Ag. 932, πηγήν Spt. 556 ; perf. intr., κλαυμάτων ἐπίσσυτοι πηγαὶ κατεσβήκασι, sind versiegt, Ag. 862 ; πῦρ κατασβέσεις Ar. Lys. 375. Uebertr., χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν, das Geschrei stillen, Soph. Aj. 1128 ; ἔριν O.C. 423 ; σμικρὸν ῥῆμα κατασβέννυσι τὰς ἡδονάς Plat. Legg. VIII.838b ; τὴν δυσχέρειαν κατασβέσαι Prot. 334c ; ἀπὸ σμικρῶν ταχὺ ἐρεθιζόμενόν τε καὶ κατασβεννύμενον θυμόν Rep. III.411c ; κατασβεσθέν Tim. 49c ; τὴν ταραχήν Xen. Cyr. 5.3.55 ; κατέσβεστο Plut. Ant. 83. – Intr. aor.2, καιόμενον τὸν χρυσὸν κατασβῆναι Her. 4.5 ; perf. s. oben.
†κατασβέννυμι
[κατα- 5.]
3 sing. aor. κατέσβεσε.
To extinguish, quench (fire) Il. 21.381.
κατασβέννυμι , aor. κατέσβεσε: extinguish, quench, Il. 21.381†.
κατασβέννυμι
or -ύω
fut. -σβέσω
- Ito put out, quench, Lat. extinguere, Il., Eur., etc.:—metaph., ἔστιν θάλασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; who shall dry it up? Aesch.; κ. βοήν, ἔριν to quell noise, strife, Soph.
- IIPass., aor1 κατ-εσβήθην, with intr. aor2 act. κατέσβην, inf. κατα-σβῆναι, perf. act. κατ-έσβηκα:— to go out, be quenched, Hdt.:—metaph., κλαυμάτων πηγαὶ κατεσβήκασι Aesch.