καταρτιστήρ
καταρτιστήρ, one who restores order, a mediator
καταρτ-ιστήρ, ῆρος, ὁ,
- one who restores order, mediator, Hdt. 4.161, 5.28, Them. Or. 4.61c.
καταρτιστήρ, ῆρος (ὁ) qui remet en bon ordre, qui réconcilie, Hdt. 4, 161 ; 5, 28 ; Thém. 61c.
Étym. καταρτίζω.
καταρτιστήρ, ῆρος, ὁ, der Ordner, Aussöhner, Schiedsrichter, Her. 4.161, 5.28 ; Themist. Or. 4 p. 61.
καταρτιστήρ, ῆρος,
from καταρτίζω
- one who restores order, a mediator, Hdt.