καταρτισμός
καταρτισμός, restoration, reconciliation
καταρτ-ισμός, ὁ,
- restoration, reconciliation, Sm. Is. 38.12.
- II Settling of a limb, Heliod. ap. Orib. 49.1.1 (pl.), Sor. 1.73 (pl.).
- III furnishing, preparation, αὐλῆς PTeb. 33.12 (ii B.C.); ἱματίον PRyl. 127.28 (i A.D.).
- IV training, discipline, τῶν ἁγίων Ep.Eph. 4.12.
καταρτισμός, οῦ (ὁ)
1 réduction d’une luxation, Gal. 19, 461 ||
2 réconciliation, Clém. 638.
Étym. καταρτίζω.
καταρτισμός, ὁ, = κατάρτισις, Einrenkung der Glieder, Medic. – Aussöhnung, Clem.Al.