κατεξανάστασις
κατεξανάστασις, rebellion against, resistance to
κατεξ-ανάστᾰσις, εως, ἡ,
- rebellion against, resistance to, τινος Longin. 7.3; δόξης καὶ πλούτου Iamb. VP 16.69.
κατεξανάστασις, εως (ἡ) [ᾰντᾰ] révolte, Lgn 7, 3 ; τινος, Jambl. V. Pyth. c. 16, contre qqe ch.
Étym. κατεξανίσταμαι.
κατεξανάστασις, ἡ, das Aufstehen wider Einen, die Empörung, Widersetzlichkeit ; Longin. sublim. 7.3 ; Iambl. V.P. c. 16 neben καταφρόνησις.