κατεντρυφάω
κατεν-τρῠφάω, c. gen.,
- = ἐντρυφάω κατά τινος, Iamb.Bab. 11.
κατ·εντρυφάω-ῶ [ῠ] traiter avec dédain, gén. Jambl. (Phot. Bibl. p. 133, 36).
κατεντρυφάω, verstärktes ἐντρυφάω ; τῆς ἀληθείας Iambl. Phot. bibl. 133.36 ; a.Sp.