κατεπάγω
κατεπάγω, to bring down on
κατεπ-άγω [ᾰγ],
- bring down upon, τιμωρίαν τινί Plu. Vind. 2.551d (sed leg. -επείγει): κατεπάγων is f.l. for κᾆτʼ ἐπ. in Ar. Eq. 25.
κατ·επάγω, amener ou porter sur, Ar. Eq. 25 ; fig. τιμωρίαν τινί, Plut. M. 551d, infliger un châtiment à qqn.
κατεπάγω, (ἄγω), dazu führen, -setzen, Ar. Eq. 25 ; – τὴν τιμωρίαν, Strafe auferlegen, Plut. S. N. V. 6, v.l. κατεπείγει.
κατεπάγω
fut. ξω
- to bring one thing quickly upon or after another, to repeat quickly, Ar.