κατεξανίσταμαι
κατεξανίσταμαι, to rise up against, struggle against
Could not find κατεξανιστάμενον in Logeion dictionaries.
κατεξανιστάμενον present middle-passive participle masculine accusative singular, present middle-passive participle neuter accusative singular, present middle-passive participle neuter nominative singular, present middle-passive participle neuter vocative singular of κατεξανίσταμαι
κατεξ-ανίσταμαι, aor. 2 Act. κατεξανέστην,
- rise up against, struggle against, τινος Ph. 2.47, Plu. Alex. 6; τῆς τύχης Eun. Hist. p.256 D.; τοῦ πάθους D.S. 10.7; κατεξαναστῆναι τοῦ μέλλοντος to be on oneʼs guard against . ., Plb. Fr. 172; τοῦ πολέμου Plu. Demetr. 22; παντὸς δεινοῦ D.S. 17.21.
- 2 rise, -ιστάμενα [νέφη] Cat.Cod.Astr. 8(1).139.
κατ·εξανίσταμαι (f. -αναστήσομαι, ao. 2 -ανέστην)
1 se soulever, se cabrer contre, gén. Plut. Alex. 6 ||
2 fig. se tenir en garde contre (un danger, une guerre, etc.) gén. DS. 17, 21, etc. ; Plut. Demetr. 22 ; κατεξαναστῆναι τοῦ μέλλοντος, Pol. fr. 53, contre ce qui peut arriver.
κατεξανίσταμαι, (ἵστημι), mit dem aor.2 act., sich wider Einen auflehnen, sich gegen Einen empören, Stand halten wogegen ; παντὸς δεινοῦ DS. 17.21 ; τοῦ πολέμου Plut. Demetr. 22 ; ἁπάντων, von dem wilden Pferde Bucephalus, Alex. 6 ; a.Sp.; eine Behauptung bekämpfen, S.Emp. – Hesych. hat auch die act. Form κατεξανιστᾷ, Erkl. von καταπλήσσει.
κατεξανίσταμαι
aor2 act. κατ-εξανέστην
- Pass. with aor2 act. κατ-εξανέστην, to rise up against, struggle against, τινός Plut.