καχυποτοπέομαι
καχυποτοπέομαι-οῦμαι, avoir des soupçons malveillants ou injustes, Ar. Ran. 958 (vulg., corr. καχ’ ὑποτοπεῖσθαι).
Étym. καχυπότοπος.
καχυποτοπέομαι, Schlimmes vermuten, Böses argwöhnen, Ar. Ran. 956, wo jetzt getrennt κάχʼ ὑποτοπεῖσθαι gelesen wird.