κεντέω
κεντέω, to prick, goad, spur on
Could not find κεντοῦντες in Logeion dictionaries.
κεντοῦντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of κεντέω
κεντ-έω, Pi. P. 1.28, etc.: fut. -ήσω S. Aj. 1245: aor. ἐκέντησα Hp. Epid. 5.45, Dor. κέντᾱσα Theoc. 19.1; Ep. inf. κένσαι (as if from *κέντω) Il. 23.337:—Pass., fut. -ηθήσομαι (συγ-) Hdt. 6.29: aor. ἐκεντήθην Arist. Spir. 483b16, Thphr. HP 9.15.3: pf. κεκέντημαι Hp. Anat. 1:—
- prick, goad, spur on, Il. l.c., Ar. Nu. 1300, etc.: prov., κ. τὸν πῶλον περὶ τὴν νύσσαν, of impetuous haste, Suid.
- 2 of bees and wasps, sting, Ar. V. 226, al.; Ἔρωτα κακὰ κέντασε μέλισσα Theoc. l.c.; τὠφθαλμὼ κεντούμενος ὥσπερ ὑπʼ ἀνθρηνῶν Ar. Nu. 947; of the porcupine, Ael. NA 12.26: then,
- 3 generally, prick, stab, Pi. l.c., Theoc. 15.130, etc.; μηδʼ ὀλωλότα κέντει S. Ant. 1030; τὴν γλῶσσαν καὶ τὴν ψυχὴν αὐτῶν κέντησον Tab.Defix. 97.26; ἐκέντει . . <αἰθέρʼ>, ὡς σφάζων ἐμέ E. Ba. 631 (troch.), etc.; κ. τὸν ἀέρα Theo Sm. p.61 H., cf. p.72 H.; τύπτειν οὐδὲ κ. Pl. Grg. 456d:—Pass., κεντηθείσης τῆς φλεβός Thphr. l.c.; παιομένους καὶ κεντουμένους Th. 4.47; μαστιγούμενος καὶ κεντούμενος X. HG 3.3.11, cf. An. 3.1.29: metaph., σὺν δόλῳ κ. stab in the dark, S. Aj. 1245; λιμῷ κεντούμενος Alciphr. 3.4.
- 4 = βινέω, Mnesim. 4.55.
κεντέω-ῶ (f. κεντήσω, ao. ἐκέντησα, pf. inus. ; pass. ao. ἐκεντήθην, pf. κεκέντημαι) enfoncer l’aiguillon, d’où :
1 stimuler de l’aiguillon, aiguillonner : ἵππον, Il. 23, 337, un cheval (attelé à un char) ||
2 percer de l’aiguillon, en parl. d’abeilles, de guêpes, Ar. Nub. 946 ; du porc-épic, El. N.A. 12, 26 ; du piquant d’une plante, Th. H.P. 7, 4, 8 ||
3 percer comme d’un aiguillon, d’où piquer, blesser, en gén. Pd. P. 1, 55 ; Soph. Aj. 1245 ; Eur. Hec. 1171 ; en parl. de supplices, Thc. 4, 47 ; Plat. Gorg. 456d ; fig. τῷ λιμῷ κεντούμενος, Alciphr. 3, 4, aiguillonné par la faim ||
4 c. βινεῖν, Mnésim. (Ath. 403d) ||
➳ Ao. dor. 3 sg. κέντασε [ᾱ] Thcr. Idyl. 19, 1. Inf. épq. κένσαι, Il. 23, 337.
Étym. R. indo-europ. *ḱent-, piquer ; cf. κέντρον.
1. prikken, aandrijven, m.n. paarden:
2. uitbr. prikken in, steken, verwonden:
κεντέω, (ΚΕΝΤ, wovon κένσαι, Il. 23.337), stechen, stacheln, die Pferde zum Lauf, Il. a.a.O.; von der Biene, Theocr. 19.1 ; vgl. Ar. Nub. 946 ; martern, quälen, Pind. P. 1.28 ; ἀλλʼ εἶκε τῷ θανόντι, μηδʼ ὀλωλότα κέντει Soph. Ant. 1017 ; ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που ἢ σὺν δόλῳ κεντήσετε Aj. 1224 ; Eur. Bacch. 631 ; τὰς κόρας, ausstechen, Hec. 1171 ; Thuc. 4.47 vrbdt δεδεμένους καὶ παιομένους καὶ κεντουμένους u. Plat. τύπτειν καὶ κεντεῖν Gorg. 456d ; παιόμενοι, κεντούμενοι, ὑβριζόμενοι Xen. An. 3.1.29 ; μαστιγούμενοι καὶ κεντούμενοι Hell. 3.3.11 ; in obszönem Sinne, λορδοῖ, κεντεῖ, βινεῖ Ath. IX.403d aus Mnesimach. Auch übertr., λιμῷ κεντούμενος, vom Hunger gestachelt, gequält, Alciphr. 3.4. Vgl. κεντρόω.
†κεντέω
Aor. infin. κένσαι.
To whip or goad on: ἵππον Il. 23.337.
κεντέω
- 1goad στρωμνὰ δὲ χαράσσοισʼ ἅπαν νῶτον ποτικεκλιμένον κεντεῖ P. 1.28
κεντῶν (τὸν χάρτην) κατὰ τῶν χαρακτήρων τῷ καλάμῳ καὶ δεσμεύων λέγε
mientras pinchas el rollo de papiro conforme a los signos con el cálamo y realizas la atadura, di
κέντησον τὸ ἀριστερὸν (ὀστέον) εἰς τὸν ἀριστερὸν ὀφθαλμὸν τοῦ ἀνδριάντος
clava el hueso izquierdo en el ojo izquierdo de la figurilla
κεντέω , aor. inf. κένσαι: goaded on; ἵππον, Il. 23.337†.
κεντέω
Epic inf. κένσαι as if from κέντω
- 1to prick, goad, spur on, Il., Ar.
- 2of bees and wasps, to sting, Ar., Theocr.
- 3generally, to prick, stab, Pind., Soph., etc.: to torture, Xen.: metaph., σὺν δόλωι κ. to stab in the dark, Soph.