κενοφωνία
κενοφωνία, vain talking, babbling
κενοφων-ία, ἡ,
- vain talking, Dsc. Praef. 2: in pl., 1 Ep.Ti. 6.20, 2 Ep.Ti. 2.16, Porph. Chr. 58; ἄγραφοι κ. Just. Nov. 146.1.2.
κενο·φωνία, ας (ἡ) parole vide de sens, NT. 1 Tim. 6, 20, etc.
Étym. κ. φωνή.
κενοφωνία, ἡ, leere, vergebliche Rede, Sp., wie Diosc. proœm. lib. 1 ; VLL erklären ματαιοφωνία.
Strong 2757
*†
empty talk, babbling: pl., I Ti 6:20, II Ti 2:16.†
κενοφωνία
κενο-φωνία, ἡ,
φωνέω
- vain talking, babbling, NTest.