κηδεμονικός
κηδεμονικός, provident, careful
Could not find κηδεμονικὸν in Logeion dictionaries.
κηδεμονικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of κηδεμονικός
κηδεμον-ικός, ή, όν,
- provident, careful, φίλος Plb. Fr. 80; νουθέτησις Phld. Lib. p.13 O.; παρρησία Plu. Adul. 2.55b; ἀνήρ Epict. Gnom. 63; τὸ κ., = foreg., Plb. 31.27.12, Cic. Att. 2.17.3, Muson. Fr. 14 p.73 H.: Comp., J. BJ 1.28.2: Sup., Ph. 2.288. Adv. -κῶς OGI 56.15 (Canopus, iii B.C.), Muson. Fr. 15AP.79 H., Luc. Symp. 46, etc.; κ. ἔχειν πρός τινα Plb. 4.32.4; κ. ὑποδεῖξαι, ἀποκρῖναι, J. AJ 11.6.6, Sor. 1.28.
κηδεμονικός, ή, όν, plein de sollicitude, Plut. M. 55b ; τὸ κηδεμονικόν, Pol. 32, 13, 12 ; Muson. (Stob. Fl. 67, 20) sollicitude.
Étym. κηδεμών.
κηδεμονικός, Sorge tragend, sorgsam, besorgend, pflegend ; καὶ φιλάνθρωπος Plut. adv. Stoic. 32 u. a.Sp.; – τὸ κηδεμονικόν, = κηδεμονία, Pol. 32.13.12, Muson. Stob. fl. 67.20.
• Adv., κηδεμονικῶς καὶ φιλικῶς, Pol. 4.32.4, Luc. Conv. 46 u. Sp.
• Adv., κηδεμονικῶς καὶ φιλικῶς, Pol. 4.32.4, Luc. Conv. 46 u. Sp.
κηδεμονικός, ή, όν
- provident, careful: adv. -κῶς, Luc. from κηδεμών