κολλοποδιώκτης
κολλοποδῐώκτης, ου, ὁ, (κόλλοψ II.2)
- Com. name for a gross debauchee, Sch. Ar. Nu. 347, Eust. 1915.16, Suid. s.v. ἀγρίους.
κολλοποδιώκτης, ὁ, ein Wüstling, der entnervten Jünglingen nachstellt, s. Scholl. Ar. Nub. 348 und Suid.