κόλλησις
κόλλησις, a glueing
κόλλ-ησις, εως, ἡ, (κολλάω)
- gluing, Hp. Art. 39, Gal. 18(1).456, Thphr. HP 5.7.4; soldering, κ. σιδήρου Hdt. 1.25, Plu. Symp. 2.156b; κ. χρυσίου Thphr. Lap. 26; σωλήνων POxy. 915 (vi A.D.).
- II generally, fixing tight, close fastening, Hp. Art. 33; of the cupping-glass, Arist. Rh. 1405b3.
- b closing up of wounds, Heliod. ap. Orib. 45.6.2, Gal. 11.440, 12.102.
- c binding material, ἡ πρὸς ἄλληλα κ. ἰχώρ ἐστι καὶ ὑγρότης μυξώδης Arist. Spir. 485a1.
- 2 Rhet., union of a verse quotation with prose, Hermog. Meth. 30.
- 3 metaph., close friendship, Eun. Hist. p.267 D.
- 4 Astron., apparent contact of planet with fixed star, Ptol. Alm. 8.4 (pl.); of two planets on the same meridian, Vett.Val. 115.17.
κόλλησις, εως (ἡ)
I action de coller, de souder, d’unir fortement, Hpc. (Gal. 16, 456, etc.) ||
II particul.
1 action de tremper, ou p.-ê. de damasquiner le fer, Hdt. 1, 25 ; Paus. 10, 6 ; Plut. M. 156b ||
2 action d’appliquer des ventouses, Poèt. (Arstt. Rhet. 3, 2, 12) ||
3 fig. insertion de vers enchâssés dans la prose, Rhét. 3, 436 W. ; 7, 1320 W.
Étym. κολλάω.
1. het vastplakken (van verband); het solderen:
2. geneesk. het zetten van een laatkop (op de huid).
κόλλησις, ἡ, das Anleimen, Festverbinden ; auch vom Metall, Anlöten, σιδήρου Her. 1.25 ; Paus. 10.6, wo man es für Damaszieren erkl. will ; vgl. Plut. κόλλησιν σιδήρου καὶ στόμωσιν πελέκεως, Conv. sept. sap. 13 ; Arist. rhet. 3.2 u. A.
Bei den Rhetoren eine Figur, Rhett. III.436 VII.1320. – Später auch übertr., die Eintracht.
Bei den Rhetoren eine Figur, Rhett. III.436 VII.1320. – Später auch übertr., die Eintracht.
κόλλησις, εως
κολλάω
- a glueing or welding, κ. σιδήρου a welding of iron, Lat. ferruminatio, or perhaps the art of inlaying or damasking iron, Hdt., Theophr.