κόνιος
κόνιος, dusty
κόνῐος, α, ον, (κόνις)
- dusty, χέρσος Pi. N. 9.43.
- II causing dust, epith. of Zeus, Paus. 1.40.6.
κόνιος, α, ον :
1 poudreux, Pd. N. 9, 102 ||
2 qui soulève de la poussière, Paus. 1, 40, 6.
Étym. κόνις.
κόνιος, staubig ; χέρσος Pind. N. 9.48 ; – auch Beiname des Zeus, Paus. 1.40.6.
κόνιος
- 1dusty πολλὰ μὲν ἐν κονίᾳ χέρσῳ, τὰ δὲ γείτονι πόντῳ φάσομαι N. 9.43