κονιατός
κονιατός, plastered
κονι-ᾱτός, ή, όν,
- plastered or daubed, X. An. 4.2.22, Thphr. HP 8.11.1, PPetr. 3 p.290 (iii B.C.).
κονιατός, ή, όν [ᾱ] enduit de chaux, crépi, plâtré, Xén. An. 4, 2, 22.
Étym. vb. de κονιάω.
κονιατός
κονιᾱτός, ή, όν
- plastered or pitched, Xen.