κονία
κονία, dust, a cloud of dust
- 1 dust, ποδῶν ὑπένερθε κ. ἵστατʼ ἀειρομένη Il. 2.150; ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κ. 11.151: in pl., κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι Od. 18.98; ἐν κονίῃσι πεσών Il. 17.315, etc.; πρηνέες ἐν κονίῃσιν 2.418, cf. Hes. Sc. 365; μιάνθησαν δὲ ἔθειραι αἵματι καὶ κονίῃσι Il. 16.796: also Trag. in lyr., A. Ag. 64, E. Andr. 112, Supp. 821.
- 2 sand, Il. 21.271.
- 3 ashes, in pl., κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσι Od. 7.153, cf. 160: sg., κ. δρυΐνη Gp. 13.4.2.
- II pearl-ash, lye, soap-powder, λούειν ἄνευ κονίας Ar. Lys. 470 (with a play on ἀκονιτί), cf. Ach. 18, Ra. 711, Pl. R. 430b: pl., Thphr. HP 4.10.4 (nisi leg. κονιάσεις).
- 2 alkaline fluid used for washing, Gal. 12.35, al.; κ. στακτή Id. 13.569.
- b κ. ἀπὸ τῆς ἱερᾶς σποδοῦ καὶ τοῦ ἱεροῦ ὕδατος, as a medicine, SIG 1171.12 (Lebena).
- III = τίτανος, Erot. s.h.v.; κ. ἄσβεστος quicklime, Heraclid.Tarent. ap. Gal. 12.958; κ. μέλαινα IG 2(2).1672.197.
- 2 plaster, stucco, ib. 42(1).103.278 (Epid.), POxy. 1450.4 (iii A.D.), Eust. 382.36. [Hom. uses ῐ in the quadrisyll. case κονίῃσι, ῑ in the trisyll.: Trag. and Com. ῐ in lyr. (dact. and anap.), A. Ag. 64, E. Andr. 112, Ar. Ra. 711; ῑ in iamb., Id. Ach. 18, Lys. 470.]
1. stof:
2. soda (als wasmiddel):
1) der Staub, bes. die zu einer Staubwolke aufgewühlte Erde ; Hom. ποδῶν ὑπένερθε κονίη ἵστατʼ ἀειρομένη, Il. 2.150 ; ὦρτο κονίη ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων 11.151 ; μιάνθησαν κονίῃ 23.732 ; öfter im plur., κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών Od. 18.97, in der Il. oft von dem in der Schlacht Hinstürzenden, auch αἵματι καὶ κονίῃσι verbunden, Blut u. Staub, z.B. πεφυρμένος ; πρηνὴς δʼ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν Hes. Sc. 365 ; γόνατος κονίαισιν ἐρειδομένου Aesch. Ag. 64 ; Eur. Andr. 112 ; Ar. Ran. 713, Ach. 18. – Der Flußsand, Triebsand, Il. 21.271. – Der Ringerstaub, wit welchem sich die Ringer nach dem Salben bestreuen, um einander fester fassen zu können ; dah. ἄνευ κονίας, wie ἀκονιτί, ohne Mühe u. Anstrengung, Ar. Lys. 471. – Auch Kalkstaub, feingeschlagener Kalk zum Tünchen der Wände ; der Ueberzug mit Kalk, die Kalktünche selbst, Aristid. u. a.Sp.
2) die Asche, wie man Od. 7.153 κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν erkl. (s. κόνις); und daher
3) das über Asche gegossene Wasser, die Lauge ; Ar. Ran. 713 ; Plat. Rep. IV.430b ; Arist. Meteor. 2.3 u. Sp., die einzeln bezeichnen : κονία ἀσβέστου, Kalklauge, – κονία στακτή, Tropflange, – σαπωναρική, Seifenlauge, – πιλοποιητική, Hutmacherlange, – βαλανευτική, Badelange.
[Ι ist in der Regel kurz, lang im sing. bei Hom., wenn es den Hexameter schließt, u. im jambischen Trimeter, Ar. Ach. 18.]
Τυφωνίου μέλανος γραφή· ... μίλ[τ]ου Τυφῶνος, ἀσβέστου, κονίας
escrito con tinta de Tifón: sangre de Tifón, amianto, cal viva
- 1dust, a cloud of dust, stirred up by menʼs feet, Il.; also in pl., like Lat. arenae, Hom., etc.
- 2sand or soil (v. ὑπερέπτω) Il.
- 3ashes, in pl. like Lat. cineres, Od.
- IIa fine powder, sprinkled over wrestlersʼ bodies after being oiled, to make them more easily grasped by the opponent:—this powder was also used in the bath, Ar. ῑ in κονίῃσιν, in other cases ῑ usually.
-
…ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών. τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί, ἤριπε δʼ ἐν κονίῃσιν · ἐγὼ δʼ ἐς δίφρον ὀρούσας στῆν ῥα μετὰ προμάχοισιν · ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος, ἐπεὶ ἴδον…
Homer, Iliad
-
…δʼ ὑπέστρεφε μώνυχας ἵππους · χερμαδίῳ ἀγκῶνα τυχὼν μέσον · ἐκ δʼ ἄρα χειρῶν ἡνία λεύκʼ ἐλέφαντι χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν. Ἀντίλοχος δʼ ἄρʼ ἐπαΐξας ξίφει ἤλασε κόρσην · αὐτὰρ ὅ γʼ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου κύμβαχος ἐν κονίῃσιν ἐπὶ…
Homer, Iliad
-
…, ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον · οὐδέ τι πολλὴ γίγνετʼ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν ἐν λεπτῇ κονίῃ · τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην. στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δʼ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς ἵππων ἔκ τε λόφων…
Homer, Iliad
-
…ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους, οἵ τʼ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην, ὣς ἄρα τῶν ὁμόσʼ ἦλθε μάχη, μέμασαν δʼ ἐνὶ θυμῷ ἀλλήλους καθʼ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ…
Homer, Iliad
-
…τε καὶ ὤμους. δηθὰ μάλʼ ἑστήκει · τύχε γάρ ῥʼ ἀμάθοιο βαθείης · ὄφρʼ ἵππω πλήξαντε χαμαὶ βάλον ἐν κονίῃσι · τοὺς ἵμασʼ Ἀντίλοχος, μετὰ δὲ στρατὸν ἤλασʼ Ἀχαιῶν. τοὺς δʼ Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δʼ…
Homer, Iliad
-
…τὸν δʼ Ὀδυσεὺς οὔτησε τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον, ἀντικρὺ δὲ διῆλθε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή · κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δʼ ἔπτατο θυμός. τὸν μὲν ἄρʼ Αὐτολύκου παῖδες φίλοι ἀμφεπένοντο, ὠτειλὴν δʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἀντιθέοιο…
Homer, Odyssey
-
…σάκεος, τὸ δὲ τέτρατον ἤλασα μηρὸν παντὶ μένει σπεύδων, διὰ δὲ μέγα σαρκὸς ἄραξα. πρηνὴς δʼ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν ἔγχεος ὁρμῇ. ἔνθα κε δὴ λωβητὸς ἐν ἀθανάτοισιν ἐτύχθη χερσὶν ὕφʼ ἡμετέρῃσι λιπὼν ἔναρα βροτόεντα. ὣς…
Hesiod, Shield of Heracles
-
…θυμός. τὼ δὲ διαστήτην, κρίκε δὲ ζυγόν, ἡνία δέ σφι σύγχυτʼ, ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι. τοῖο μὲν Αὐτομέδων δουρικλυτὸς εὕρετο τέκμωρ · σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ ἀΐξας ἀπέκοψε παρήορον οὐδʼ ἐμάτησε ·…
Homer, Iliad
-
…ὑπʼ οὔατος, ὀστέα δʼ εἴσω ἔθλασεν · αὐτίκα δʼ ἦλθε κατὰ στόμα φοίνιον αἷμα, κὰδ δʼ ἔπεσʼ ἐν κονίῃσι μακών, σὺν δʼ ἤλασʼ ὀδόντας λακτίζων ποσὶ γαῖαν · ἀτὰρ μνηστῆρες ἀγαυοὶ χεῖρας ἀνασχόμενοι γέλῳ ἔκθανον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς…
Homer, Odyssey
-
…πατρίδʼ ἱκέσθαι θᾶσσον, ἐπεὶ δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχω. ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπʼ ἐσχάρῃ ἐν κονίῃσιν πὰρ πυρί · οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ. ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος, ὃς…
Homer, Odyssey