κονίαμα
κονίαμα, stucco, plaster
κονί-ᾱμα, Ion. κονί-ημα, ατος, τό,
- stucco, plaster, Hp. Epid. 7.11, Arist. GA 726b27, Col. 791b27, 794b32, Thphr. CP 4.16.1, PSI 5.545.19 (iii B.C.), etc.: in pl., οἰκοδομαὶ πολυτελεῖς καὶ κονιάματα D.S. 20.8; also, whitewashing, D. 13.30.
κονίαμα, ατος (τὸ) [ᾱμ]
1 enduit de chaux, Hpc. 175, 4 ; Arstt. G.A. 1, 19 ; Probl. 11, 7 ; Th. C.P. 4, 16, 1 ; particul. crépissage d’un mur, Dém. 175, 4 ||
2 pavé en mosaïque, Hégésandre (Ath. 584f) ||
➳ Ion. κονίημα, Hpc. l. c.
Étym. κονιάω.
κονίαμα, [ιᾱ], τό, Anstrich mit Kalktünche ; ὥσπερ ὅταν ἀποπέσῃ τὸ ἐναλειφθὲν τοῦ κονιάματος εὐθύς Arist. gen. anim. 1.19 ; – ein Estrich, ausgelegter Fußboden, Heges. bei Ath. XIII.584b ; – von Reparaturen an Gebäuden, Dem. 13.30 ; vgl. aber die unter κονιάω angeführte Stelle, die im Uebrigen dieser entspricht ; καὶ οἰκοδομαί DS. 20.8.