κονιορτός

κονῐορτ-ός, ὁ, (κόνις, ὄρνυμι)

• dust raised or stirred up, cloud of dust, Hdt. 8.65; ὁ κ. δῆλος αὐτῶν ὡς ὁμοῦ προσκειμένων Ar. Eq. 245, cf. Th. 4.44; κ. τῆς ὕλης νεωστὶ κεκαυμένης, i.e. a cloud of woodashes, ib. 34; κ. καὶ ζάλη Pl. R. 496d: in pl., Diocl. Fr. 147.
• • • 2 generally, dirt, sweepings, σαρώματα . . σὺν τῷ κ. Wilcken Chr. 198.16 (iii B.C.).
  • II metaph., dirty fellow, χαίρει τις αὐχμῶν ἢ ῥυπῶν, κ. ἀναπέφηνεν Anaxandr. 34.6, cf. Aristopho 10.8; Εὐκτήμων ὁ κ. D. 21.103.

κονιορτός, ὁ, aufgeregter Staub, Staubwirbel, Staubwolke ; ἰδεῖν κονιορτὸν χωρέοντα ἀπὸ Ἐλευσῖνος Her. 8.65 ; ἐν χειμῶνι κονιορτοῦ καὶ ζάλης ὑπὸ πνεύματος φερομένου Plat. Rep. IV.496d ; Sp., wie Pol. 5.85.1. – Auch = Asche, wie man es Thuc. 4.34, ὁ κον. τῆς ὕλης νεωστὶ κεκαυμένης ἐχώρει πολὺς ἄνω, unnötigerweise erkl. – In Athen auch ein Schimpfwort für einen schmutzigen Menschen, Dem. 21.103 ; vgl. Anaxandrid. bei Ath. VI.242f. χαίρει τις αὐχμῶν ἢ ῥυπῶν ; κονιορτὸς ἀναπέφηνεν.

κονιορτός κονι-ορτός, οῦ, κόνις, ὄρνυμι

• • Idust stirred up, a cloud of dust, such as is made by troops, Hdt., Ar., etc.; κ. τῆς ὕλης νεωστὶ κεκαυμένης, i. e. a cloud of woodashes, Thuc.
  • IImetaph. a dirty fellow, Dem.