κρακτικός
κρακτικός, noisy
Could not find κρακτικώτατον in Logeion dictionaries.
κρακτικώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of κρακτικός
κρακτικός, ή, όν, (κράζω)
- noisy, Luc. Gall. 4, Sch. Ar. V. 34, cj. in Tz. ad Hes. Op. 744: Sup. -ώτατος Luc. Symp. 12.
κρακτικός, ή, όν, au sup. -ώτατος, qui aime à crier, criard, Luc. Conv. 12.
Étym. κράζω.
κρακτικός, zum Schreien geneigt, gern und viel schreiend ; Schol. Ar. Vesp. 34 u. a.Sp.; κρακτικώτατος κυνικῶν ἁπάντων, der größte Schreier unter den Zynikern, Luc. Conv. 12.