Logeion | κραιπαλόκωμος

κραιπᾰλό-κωμος, ον,

κραιπαλό·κωμος, ος, ον [ᾰ] ivrogne, d’où ivre, Ar. Ran. 217.

Étym. κραιπάλη, κῶμος.

κραιπαλόκωμος -ον [κραιπάλη, κῶμος] in dronken optocht.

κραιπαλόκωμος, im Rausche mit Jubel und Gesang umherschwärmend, Ar. Ran. 217.

κραιπαλόκωμος κραιπᾰλό-κωμος, ον

κραιπαλόκωμος