κραίνω

κραίνω, Od. 19.567: fut. κρᾰνέω Emp. 111.2; Att. contr. κρᾰνῶ A. Ch. 1075, E. Supp. 375 [κρᾱνῶ in compd. ἐπικρᾱνεῖ A. Ag. 1340 codd., nisi leg. -κράνῃ vel -κραίνει]: aor. ἔκρᾱνα ib. 369; Ep. and Ion. ἔκρηνα, inf. κρῆναι, Od. 5.170, Herod. 7.69 (dub.):—Med., fut. inf. in pass. sense κρᾰνέεσθαι Il. 9.626: aor. ἐπ-εκρήναντο Q.S. 14.297:—Pass., fut. κρανθήσομαι A. Pr. 911: aor. ἐκράνθην Pi. P. 4.175, E. Hec. 219: κέκρανται 3sg. pf. Pass., A. Supp. 943, also 3pl., E. Hipp. 1255 (sed leg. συμφορά).—Hom. (v. infr.) mostly uses the Ep. pres. κραιαίνω, impf. ἐκραίαινεν, aor. imper. κρήηνον, κρηήνατε, inf. κρηῆναι: 3sg. pf. Pass. ἐπι-κεκράανται Od. 4.616: plpf. ἐπι-κεκράαντο ib. 132: aor. ἐκρᾱάνθην Theoc. 25.196. (Orig. κρᾱαίνω (ἐκράαινεν has Ms. authority in Il. 5.508, ἐπεκράαινε in 2.419, ἐπεκράανε in 3.302; cf. κράανον· τέλεσον Hsch., ἐπικραᾶναι· τῇ κεφαλῇ ἐπινεῦσαι, τελέσαι Id.), contr. κραίνω, κρῆναι, etc. and by distraction κραιαίνω, κρηῆναι, etc.: κρᾱαίνω from κρᾱς -ṇ-yω (κάρα, κράατα) = κεφαλαιόω ‘achieve’.):—

• poet. Verb, accomplish, fulfil, τόδε μοι κρήηνον ἐέλδωρ Il. 1.41, 504, cf. Od. 17.242; οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε better than I both to conceive and accomplish, 5.170; κρῆνον νῦν καὶ ἐμοὶ . . ἔπος ὅττι κεν εἴπω 20.115; καί τε κραίνουσιν ἕκαστα, of the Thriae, h.Merc. 559; ἐπεὶ μούνῳ σοι ἐγὼ κρανέω τάδε πάντα Emp. l.c.; μαντεύματα κ. give true oracles, E. Ion 464 (lyr.); δίκας θνατοῖσι κραίνων B. 12.45; τοῦ δʼ ἐκραίαινεν ἐφετμάς Il. 5.508, cf. Pi. O. 3.11; οἵ ῥʼ ἔτυμα κραίνουσι those dreams come true, Od. 19.567; freq. in A., esp. of Fate, as Pr. 512, al., cf. S. OC 914, Tr. 127 (lyr.), etc.:—Pass., with fut. Med., to be accomplished, brought to pass, οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ τῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι Il. 9.626; πατρὸς δʼ ἀρὰ . . τότʼ ἤδη παντελῶς κρανθήσεται A. Pr. 911, cf. 213; κέκρανται ψῆφος the vote hath been cast, Id. Supp. 943; ψῆφος ἡ κρανθεῖσα E. Hec. 219; λάχη τάδʼ ἐφʼ ἁμὶν ἐκράνθη A. Eu. 347 (lyr.):— for the phrase ἐπὶ χείλεα κεκράαντο, v. ἐπικραίνω; of a person, ἐκράνθην I was perfected (Sch. ἐπετελέσθην), Pi. Pae. 9.34.
• • • 2 ordain, A. Ag. 369 (lyr.), E. El. 1248, Supp. 139.
  • II = τιμᾶν, Hsch.; so perh. in h.Merc. 427 κραίνων ἀθανάτους τε θεοὺς καὶ γαῖαν ἐρεμνήν, ὡς ἐγένοντο (less prob. finishing [the tale of] the gods and earth, how they were made).
  • III abs., exercise sway, reign, δώδεκα γὰρ κατὰ δῆμον . . ἀρχοὶ κραίνουσι Od. 8.391: c. acc. cogn., κ. σκῆπτρα sway the staff of rule, S. OC 449; θέμιστας Orph. A. 1297.
  • • 2 after Hom., c. gen., reign over, govern, στρατοῦ, τῆς χώρας, τῆσδε γῆς, χθονός, S. Aj. 1050, OC 296, 862, 926: in later Ep. c. dat., Orph. A. 475: c. acc., κ. Διὸς οἴκους IG 14.433 (Tauromenium); ἐπὶ σπλῆνα κ., of a vein, dominate, Aret. CA 2.2, cf. CD 1.2.
  • IV intr., come to an end, result in a thing, ποῖ δῆτα κρανεῖ; A. Ch. 1075 (anap.); of disease, culminate, be at its worst, Aret. SD 2.8, CA 1.1.
  • • 2 Medic., of bones, etc., terminate, ὅπῃ κραίνουσι Hp. Art. 45, cf. Aret. SD 1.7, 8; extend, ἀπὸ ἥπατος ἐς νεφρούς Id. CA 2.6.

κραίνω, (ΚΡαΣ), fut. κρανῶ, aor. ἔκρηνα, ἔκρᾱνε, Eur. Ion 572 (s. auch κραιαίνω), – vollenden, vollführen, erfüllen, bewirken ; ἐέλδωρ Il. 1.504 ; οἵ μευ φέρτεροί εἰσι νοῆσαί τε κρῆναί τε, besser, fähiger, Etwas zu erdenken und es auch auszuführen, Od. 5.170 ; ἔτυμα κραίνειν 19.567, von Träumen, einen wahrhaften Ausgang bringen ; κρῆνον ἔπος, ὅττι κεν εἴπω 20.115 ; ἐφετμάς, die Befehle ausführen, Il. 5.508, wie Pind. Ol. 3.11 ; γάμου τελευτήν P. 9.68 ; auch im pass., κλέος ἐκράνθη 4.125 ; οὔ μοι δοκέει τῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι, in passiv. Bdtg, auf diesem Wege scheint es mir nicht ausgeführt werden zu können, Il. 9.626 ; von silbernen Gefäßen heißt es χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράανται (κεκράαντο), mit Gold sind (waren) die Ränder daran vollendet, gearbeitet, so daß damit bezeichnet wird, daß mit der Vergoldung der Ränder die ganze Arbeit fertig war, Od. 4.132, 616, 15.116. – Oft bei den Tragg.; πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ ἃ μὴ κραίνοι τύχη Aesch. Spt. 408, vgl. Suppl. 531 ; u. so bes. von den Göttern und dem Schicksale, die Etwas zu Ende führen, in Erfüllung gehen lassen, ἀρὰ Κρόνου τότʼ ἤδη παντελῶς κρανθήσεται Prom. 911 ; ὑπόσχεσιν, das Versprechen erfüllen, Suppl. 363 ; μία ψῆφος κέκρανται 921, wie κρανθεῖσα ψῆφος Eur. Hec. 223 ; κέκρανται συμφοραὶ νέων κακῶν Hipp. 1255. – Daher = der Fürst sein, der Alles vollzieht, vollstreckt, obwalten, gebieten, δώδεκα γὰρ κατὰ δῆμον ἀριπρεπέες βασιλῆες ἀρχοὶ κραίνουσι Od. 8.390 ; θρόνους καὶ σκῆπτρα κραίνειν καὶ τυραννεύειν χθονός Soph. O.C. 405 ; c. gen., ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας 297, öfter ; ὃς κραίνει στρατοῦ Aj. 1029 ; einzeln bei sp.D., die es mit dem dat. vrbdn, vgl. Hermann Orph. p. XIX. – Intr., sich endigen, auslaufen in Etwas, Hippocr., wie man auch Aesch. Ch. 1071 erklärt, ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει μένος ἄτης.

κραίνω

also κραιαίνω (app. properly κρααίνω, κραίνω and κρααίνω being related as κρατ- and κραατ-, for which see κάρη).

Aor. imp. κρῆνον Od. 20.115. κρήηνον Il. 1.41, 504.

Pl. κρηήνατε Od. 3.418, Od. 17.242.

Infin. κρῆναι Od. 5.170. κρηῆναι Il. 9.101.

Pass. Fut. infin. κρανέεσθαι Il. 9.626.

3 pf. pass. (app. sing.) κεκράανται Od. 4.616, Od. 15.116.

3 plupf. (app. sing.) κεκράαντο Od. 4.132.

(ἐπι-)

• • 1

    To accomplish, fulfil, carry out, bring to pass : ἐφετμάς Il. 5.508. Cf. Il. 9.626 : Od. 19.567.

    Absol. : κρηῆναι καὶ ἄλλῳ (act on his advice) Il. 9.101. Cf. Od. 5.170.

  • 2

    To grant accomplishment or fulfilment of (a wish or prayer) : τόδʼ ἐέλδωρ Il. 1.41, 504 : Od. 3.418, Od. 17.242, ἔπος Od. 20.115.

  • 3

    To finish off or complete the fashioning of (with something) : χρυσῷ ἐπὶ χείλεα κεκράαντο (κεκράανται) (the rim thereon, thereof, was (is) finished off with gold) Od. 4.132, 616 =Od. 15.116.

  • 4

    To hold sway, rule Od. 8.391.

κραίνω

• 1fulfil, bring to fulfilment κραίνων ἐφετμὰς Ἡρακλέος προτέρας ἀτρεκὴς Ἑλλανοδίκας ἀνὴρ O. 3.11 κεῖνος κραίνει σέθεν εὐτυχίαν (sc. Ἑρμᾶς) O. 6.81 τῶν μὲν κλέος ἐσλὸν Εὐφάμου τʼ ἐκράνθη σόν τε P. 4.175 ὣς ἄρʼ εἰπὼν ἔντυεν τερπνὰν γάμου κραίνειν τελευτάν P. 9.66 met., ]ἐκράνθην ὑπὸ δαιμονίῳ τινὶ συνάγεν θρόον (ἐπετελέσθην Σ: <δείματι> supp. Wil. I have been granted fulfilment) Pae. 9.34

κραίνω , κραίνουσι, ipf. ἐκραίαινε, aor. imp. κρήηνον, κρῆνον, inf. κρηῆναι, κρῆναι, mid. fut. inf. κρανέεσθαι (for κεκράανται, -ντο, see κεράννῡμι): accomplish, fulfil, bring to pass; fut. mid. as pass., Il. 9.626; ‘bear sway,’ Od. 8.391.

κραίνω

• • Ito accomplish, fulfil, bring to pass, Hom., Trag.:—Pass., with fut. mid., to be accomplished or brought to pass, Il., Eur.; v. ἐπικραίνω.
  • • 2to finish the tale of . ., c. acc., Hhymn.
  • IIabsol. to exercise sway, to reign, c. acc. cogn. κρ. σκῆπτρα to sway the staff of rule, Soph.
  • • 2c. gen. to reign over, govern, τοῦ στρατοῦ, τῆς χώρας Soph.
  • IIIintr. to fulfil oneʼs course, Aesch.