κυνηγετικός
κυνηγετικός, of or for hunting, fond of the chase
Could not find κυνηγετικὸν in Logeion dictionaries.
κυνηγετικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of κυνηγετικός
κῠνηγ-ετικός, ή, όν,
- of or for hunting, fond of the chase, Pl. Euthphr. 13a: ἡ -κή (sc. τέχνη) ibid., Phld. Mus. p.24 K.; οἱ κ. λόγοι Onos. Praef. 1; ὁ κ. [λόγος], title of Xenophonʼs work on Hunting: τὰ -κά, of Oppianʼs poem.
κυνηγετικός, ή, όν [ῠ] qui concerne la chasse avec une meute ou simpl. qui concerne la chasse ou l’art du veneur ; ὁ κ. (s. e. ἀνήρ) chasseur, Plat. Euthyphr. 13a ; ὁ κ. (s. e. λόγος) Traité sur la chasse, titre de deux ouvrages de Xénophon et d’Arrien ; ἡ κυνηγετική (s. e. τέχνη) Plat. Euthyphr. 13a, l’art de chasser ; τὰ Κυνηγετικά, les Cynégétiques ou la Chasse, titre d’un poème d’Oppien.
Étym. κυνηγέτης.
κυνηγετικός, ή, όν, jägerisch, zum Jäger oder zur Jagd gehörig ; ἵππος, Jagdpferd, Plut. Fab. 20 ; θέατρον, zu Tierhetzen, DC. 43.22 ; in der Jagd erfahren, Plat. Euthyphr. 13a ; ἡ κυνηγετική, die Jagdkunst, Jägerei, ibid.; – ὁ κυνηγετικός, sc. λόγος, ein Buch über die Jägerei, wie wir eins von Xenophon haben ; – τὰ κυνηγετικά, Gedicht von der Jägerei, wie das des Oppian.
• Adv ., Poll. 5.9.
• Adv ., Poll. 5.9.
κυνηγετικός
from κῠνηγέτης
κῠνηγετικός, ή, όν
- of or for hunting, fond of the chase, Plat.:— ὁ κυνηγετικός λόγος name of Xenophonʼs work on Hunting.