κυνηγετικός
κυνηγετικός, of or for hunting, fond of the chase
κῠνηγ-ετικός, ή, όν,
- of or for hunting, fond of the chase, Pl. Euthphr. 13a: ἡ -κή (sc. τέχνη) ibid., Phld. Mus. p.24 K.; οἱ κ. λόγοι Onos. Praef. 1; ὁ κ. [λόγος], title of Xenophonʼs work on Hunting: τὰ -κά, of Oppianʼs poem.
κυνηγετικός, ή, όν [ῠ] qui concerne la chasse avec une meute ou simpl. qui concerne la chasse ou l’art du veneur ; ὁ κ. (s. e. ἀνήρ) chasseur, Plat. Euthyphr. 13a ; ὁ κ. (s. e. λόγος) Traité sur la chasse, titre de deux ouvrages de Xénophon et d’Arrien ; ἡ κυνηγετική (s. e. τέχνη) Plat. Euthyphr. 13a, l’art de chasser ; τὰ Κυνηγετικά, les Cynégétiques ou la Chasse, titre d’un poème d’Oppien.
Étym. κυνηγέτης.
κυνηγετικός, ή, όν, jägerisch, zum Jäger oder zur Jagd gehörig ; ἵππος, Jagdpferd, Plut. Fab. 20 ; θέατρον, zu Tierhetzen, DC. 43.22 ; in der Jagd erfahren, Plat. Euthyphr. 13a ; ἡ κυνηγετική, die Jagdkunst, Jägerei, ibid.; – ὁ κυνηγετικός, sc. λόγος, ein Buch über die Jägerei, wie wir eins von Xenophon haben ; – τὰ κυνηγετικά, Gedicht von der Jägerei, wie das des Oppian.
• Adv ., Poll. 5.9.
• Adv ., Poll. 5.9.
κυνηγετικός
from κῠνηγέτης
κῠνηγετικός, ή, όν
- of or for hunting, fond of the chase, Plat.:— ὁ κυνηγετικός λόγος name of Xenophonʼs work on Hunting.