κύνεος
κύνεος, shameless, unabashed
κύνεος [ῠ], α, ον, (κύων)
- = κύνειος, AP 12.238 (Strat.), Orph. Fr. 224b. 5.
- II metaph., shameless, unabashed, Il. 9.373, Hes. Op. 67; κέαρ A.R. 3.641; μένος Timo 58.2.
- III = Κυνικός, σοφισταί D.C. 66.15.
κύνεος, ος, ον [ῠ]
1 de chien, Anth. 12, 238 ||
2 fig. cynique, impudent, Il. 9, 373 ; Hés. O. 67, etc.
Étym. κύων.
κύνεος, vom Hunde, zum Hunde gehörig ; πῶλοι Strat. 77 (XII.238); – gew. übertr., hündisch, unverschämt ; Il. 9.372 ; νόος Hes. O. 67 ; κέαρ Ap.Rh. 3.641 ; μένος Timon bei Plut. virt.mor. 6 M.
κύνεος
[κυν-, κύων.]
Having the characteristics of the dog, shameless : κύνεός περ ἐών Il. 9.373.
κύνεος : dog - like, i. e. shameless, Il. 9.373†.
κύνεος
κύνεος (ῠ), η, ον
κύων
= κύνειος (ῠ), Anth.
- metaph. shameless, unabashed, Il., Hes.