μαστίω
μαστίω, to whip, scourge
Could not find μαστίεται in Logeion dictionaries.
μαστίεται Verb: present middle-passive indicative 3rd singular of μαστίω
μαστίω [ῐ], poet. form of μαστίζω in pres. and impf.,
- whip, scourge, μάστιε νῦν Il. 17.622, cf. Hes. Sc. 466, Pancrat. Oxy. 1085.15, Nonn. D. 1.179, al.:—Med., οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν μαστίεται Il. 20.171.
μαστίω (seul. prés. impér. μάστιε, Il. 17, 622, et impf. 3 sg. ἐμάστιε, Nonn. D. 1, 179) fouetter, Hés. Sc. 466 ||
Moy. (seul. prés.) se fouetter (avec sa queue) en parl. d’un lion, Il. 20, 171.
Étym. μάστις.
μαστίω, poet. = μαστίζω, von μάστις abgeleitet ; μάστιε, Il. 17.622 ; Hes. Sc. 466 ; vom Löwen, οὐρῇ δὲ πλευρὰς μαστίεται, er peitscht sich die Seiten mit dem Schweif, Il. 20.171.
μαστίω
[μάστις.]
To apply the μάστιξ to, touch up, one’s horses : μάστιε νῦν Il. 17.622.
In mid. of a lion lashing himself with his tail Il. 20.171.
μαστίω = μαστίζω, mid., Il. 20.171.
μαστίω,
- to whip, scourge, Il.:—Mid., οὐρῇ πλευρὰς μαστίεται [the lion] lashing his sides with his tail, Il. only in pres.