μαστικτήρ Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape μαστικτήρ, ῆρος (ὁ) qui flagelle, Sib. 2, 345. Étym. μάστιξ. μαστικτήρ -ῆρος, ὁ [μαστίζω] geselaar; overdr.: μαστικτῆρα καρδίας λόγον een hartverscheurend woord Aeschl. Suppl. 466. μαστικτήρ, ῆρος, ὁ, = μαστίκτωρ, Orac.Sib.