μαστιχάω
μαστιχάω, to gnash the teeth
μαστῐχάω,
- gnash the teeth, Ep. dat. part. μαστιχόωντι Hes. Sc. 389:—Med., gloss on μασταρίζειν, Hsch.
μαστιχάω (seul. part. prés. épq. μαστιχόων) grincer des dents, Hés. Sc. 389.
Étym. μάσταξ.
μαστιχάω, mit den Zähnen knirschen, wie Hes. Sc. 389, μαστιχόωντι. Die Gramm. erkl. es durch μασταρύζω. Vgl. μάσταξ, mastico.
μαστιχάω
μαστῐχάω,
μαστάξ
- to gnash the teeth, Epic part. μαστιχόων, Hes.