μελαγχολικός
μελαγχολικός, atrabilious, choleric
Could not find μελαγχολικόν in Logeion dictionaries.
μελαγχολικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of μελαγχολικός
μελαγ-χολικός, ή, όν,
- of atrabilious or melancholic temperament, τὰ μ. Hp. Aph. 3.20; οἱ μ. ib. 4.9; opp. πικρόχολος, Id. Acut. 61. Adv. -κῶς Id. Prorrh. 1.14, Coac. 92, etc.
- II atrabilious, impulsive, Pl. R. 573c, Arist. EN 1152a19.
μελαγχολικός, ή, όν :
1 pass. d’un caractère mélancolique, d’humeur sombre, Hpc. Aph. 1249 ; Plat. Rsp. 573c, etc. ||
2 act. qui engendre l’humeur noire, Hpc. Aph. 1248.
Étym. μελαγχολία.
μελαγχολικός, ή, όν, zu schwarzer Galle gehörig, zum Tiefsinn, zur Melancholie geneigt ; Plat. Rep. IX.573c ; Hippocr., Plut. u. a.Sp.
μελαγχολικός, ή, όν
- atrabilious, choleric, Plat. from μελάγχολος